आओ सुनाओ अपने जीवन की कथा
नाम है पेड़ दूर करता हूं सब की व्यथा
कितना विशाल कितना घना हूं
फल और फूलों से लदा हूं
मेरी ही छाया में आकर
तुम अपनी थकान मिटाते हो
मीठे फल और सुंदर फूल
तुम मुझसे ही ले जाते हो
दूषित हवा तुम मुझको देकर
खुद प्राणवायु मुझसे पाते हो
अपने ही जीवन के आधार पर
तुम कुल्हाड़ी जब बरसाते हो
मुझसे ही मेरा सब कुछ लेकर
तुम दर्द मुझे दे जाते हो
देता हूं बारिश का पानी
हरियाली मुझसे पाते हो
करता हूं इतने उपकार
फिर भी सहता तुम्हारे अत्याचार
Kive Dsa apne peyar di khhani Sach Dsa mereo pind rhndi se Rani
Kasm allha di Eni Soni mnu nhi Igda ohde vrgi na koi se na honi
Nikya jehiya akha othe gol gol Anka kmlaii jee akhna nal se mrdi shnta
Ohdi rooh ajj ve meri rooh nal Judi e Mereo pind ik pariya to ve sohni kudi e
Kive ohdi tareef kra kive ohde bare Dssa
Ohda name le ke me var var hssa
Mnu likhn ve ohne laya se peyar kive kri da eh ve “dhillon” nu mrjani ne sikhya se
Yarr samj Ni aundi kive Likha ke kra mere akhra CH Ena jorr nhi
Mere Yarr vrga na Higa na Hona ohh Higa hee Ena Sona ohde elava koi Hor nhi
Gal keti se Kal Rani di nha oh shyri se nha oh dairy se asl vich oh meri zindgai di khhani se..!
Kive bhean kra ohde peyar nu
Rabb vicho Ibhya se sohne Yarr nu Zindgai meri CH Pheli asi kudi se Ohdi rooh nal meri rooh Judi se
Ohnu dekh k me likhn Igya
Mnu kuddh nu kdo ohde nal peyar ho gya pta he nhi Igya
Dso hun! Ke sift kra ohde bare
Kon hh ke gal hh pusho ge tuc sare
Prr schiii yarro likh K ve nhi das skhda “dhillon”…. ohde bare !
mohobbati khayalat || true lines || sad shayari
Tur pya sajjna tu vichode de raste nu
Aukha Na kar lawi dekhi kite jiona
Le k yada de silsile ro Na dewi
Sanu pta eh tetho seh nahio hona
Tu door janda janda khud mere kol aawenga
Jado bechain jehe nain tenu sataunge
Mohobbti khyalat te dundhe jazbat mere
Tenu mere kol dekhi le k aunge..!!
Door ho k Na sochi bhulna saukha e
Tenu chain nhio ona gll eh sach e
Saahan di jagah naam mera le hou
Jad Haddan vich gya eh pyar rach e
Reh tetho v nhi hona eh pta e sanu
Sunniya rattan de hanere jad rawaunge
Mohobbti khyalat te dundhe jazbat mere
Tenu mere kol dekhi le k aunge..!!
ਤੁਰ ਪਿਆ ਸੱਜਣਾ ਤੂੰ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ
ਔਖਾ ਨਾ ਕਰ ਲਵੀਂ ਦੇਖੀ ਕਿਤੇ ਜਿਓਣਾ..!!
ਲੈ ਕੇ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਰੋ ਨਾ ਦੇਵੀ
ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਇਹ ਤੈਥੋਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂਓ ਹੋਣਾ..!!
ਤੂੰ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਖੁਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਂਗਾ
ਜਦੋਂ ਬੇਚੈਨ ਜਿਹੇ ਨੈਣ ਤੈਨੂੰ ਸਤਾਉਣਗੇ..!!
ਮੋਹੁੱਬਤੀ ਖਿਆਲਾਤ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਮੇਰੇ
ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੇਖੀਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਗੇ..!!
ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਨਾ ਸੋਚੀਂ ਕੇ ਭੁਲਣਾ ਸੌਖਾ ਏ
ਤੈਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂਓ ਆਉਣਾ ਗੱਲ ਇਹ ਸੱਚ ਏ..!!
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਜਗਾਹ ਨਾਮ ਮੇਰਾ ਲੈ ਹੋਉ
ਜੱਦ ਹੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਪਿਆਰ ਇਹ ਰਚ ਏ..!!
ਰਹਿ ਤੈਥੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਇਹ ਪਤਾ ਏ ਸਾਨੂੰ
ਸੁੰਨੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਜੱਦ ਰਵਾਉਣਗੇ..!!
ਮੋਹੁੱਬਤੀ ਖਿਆਲਾਤ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਮੇਰੇ
ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੇਖੀਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਗੇ..!!
