Duniya ki najro me bhut khush hain hum haste huye chehre aksar dard chupaya karte hain๐
เคฆเฅเคจเคฟเคฏเคพ เคเฅ เคจเคเคฐเฅ เคฎเฅเค เคฌเคนเฅเคค เคเฅเคถ เคนเฅเค เคนเคฎ เคนเคเคธเคคเฅ เคนเฅเค เคเฅเคนเคฐเฅ เค เคเฅเคธเคฐ เคฆเคฐเฅเคฆ เคเฅเคชเคพเคฏเคพ เคเคฐเคคเฅ เคนเฅเค๐
Dil toh har roz toota hai,
Bas awaz nahi ati.
Cheeq toh har roz nikalti hai,
Bas sunayi nahi deti.
Ek safar hi toh hai,
Naya sabera – nayi umeed,
Naye rasta – nayi mushkil,
Phir raat – phir wahi halat.
Umeedien toh khwab mein bhi nahi ati.
Manzil toh har baar dur hoti hai,
Thakan bhi toh har roz hoti hai.
Bas musafir ruk nahi sakti.
