Kalam chuk ke uhde baare kujh likhan lagga,
das uhda bholapan likhaan ja chutrai likhaa
dohaan raahan te aa ke mera hath ruk jaanda
das ohda pyaar likhaa ja fir judaai likhaa
ਕਲਮ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ,
ਦਸ ਉਹਦਾ ਭੋਲਾਪਣ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਚੁਤਰਾਈ ਲਿਖਾਂ।
ਦੋਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ,
ਦਸ ਉਹਦਾ ਪਿਆਰ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹਦੀ ਜੁਦਾਈ ਲਿਖਾਂ।
Gallan dasniyaa bahut ne tainu raaz diyaa
par kehn to darda aa
tere tak chalde saah mere
tere bina marda aa
tere tak chalde saah mere
tere bina marda aa
ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀਆਂ,
ਪਰ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਆਂ।
ਤੇਰੇ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਸਾਹ ਮੇਰੇ,
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮਰਦਾ ਆਂ।
ਤੇਰੇ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਸਾਹ ਮੇਰੇ,
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮਰਦਾ ਆਂ
kal fir oh mere khawaaban vich aunge
kal fir me raati tereyaan di loye ohna khawabaan nu likhunga
