चकना-चूर हुआ मैं ,तूने ही तो आके समेटा था मुझे
सबके बीच डूब रहा था सिर्फ तूने ही तो देखा था मुझसे ,
यादों मे बसर होके जब खुद को मर रहा था
एक तू ही तो थी जिसने रोका था मुझे ।
चकना-चूर हुआ मैं ,तूने ही तो आके समेटा था मुझे
सबके बीच डूब रहा था सिर्फ तूने ही तो देखा था मुझसे ,
यादों मे बसर होके जब खुद को मर रहा था
एक तू ही तो थी जिसने रोका था मुझे ।
ਲੈ ਨੀ ਸਕਦਾ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ।
ਏਹ੍ਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਰਬ ਤੋਂ ਵੀ ਲੁਕੀ ਨਹੀਂ ।।
ਕਿਨੇਆ ਨਾਲ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਤ ਸੀ ।
ਪਰ ਤੇਰੀ ਕਮੀ ਖਲਦੀ ਰਹੀ ।।
ਤੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਚ ਜੋ ਨਿੱਘ ਸੀ ।
ਉਹ ਤਾ ਆਤਿਸ਼ ਦੀ ਲੋਅ ਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ।।
ਹਰ ਪੰਨੇ ਤੇ ਤੇਰਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ।
ਜਿਦਾਂ ਮੇਰੇ ਵਜੂਦ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮਿਟਣਾ ਨਹੀਂ ।।
ਨਿਰੋਲ ਜਾਹਿ ਜਾਪਦੀ ਆ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਇਸ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰੀ ਚ ।
ਸਬ ਹੈ ਬੱਸ ਤੇਰੀ ਉਹ ਅਫਸੂਨ ਕਰਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ।।
ਕਿਨੀ ਦਫ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਫ਼ਨੇ ਚ ਮਿਲਦੀ ਰਹੀ ਆ ਮਾਂ ।
ਬੱਸ ਤੂੰ ਹੁਣ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ।
ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ।।
ਰੰਜ ਭਰੀ ਰਾਤ ਵੱਡੀ ਏ
ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਪੈਗ਼ਾਮ ਵੱਡੇ ਨੇ
ਦਿੱਲ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਕੰਧ ਏ
ਜਾਂ ਹਾਲੇ ਪੈਗ਼ਾਮ ਅਧੂਰੇ ਨੇ
ਔਕੜਾਂ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਨੇ
ਸੁਕੂਨ ਭਰੀ ਰਾਤ ਲੱਭਣੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਏ
ਜ਼ਖਮਾਂ ਨਾਲ ਯਰਾਨੇ ਪਾ ਗਏ ਨੇ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਿਹੀ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਚ ਗਈ ਏ
ਕਿ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਨੀ ਖੁੱਦ ਦੀ
ਗਵਾਚ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ੍ਹੇਰੇ
ਦੀਵੇ ਬਾਲ ਨ੍ਹੀ ਲੱਭਦੀ ਖੁੱਸ਼ੀ
ਤਪਣਾ ਪੈਣਾ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ
ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਪਾਉਣੀਆਂ
ਨਿੱਤ ਦਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ
ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਨਾ ਹਾਲ ਸਾਡਾ
ਤਾਂ ਕੱਲੇ ਬੈਠ ਹੀ ਮੁਸਕੁਰਾ ਲੈਣੇ ਆ
ਧੁੱਪ ਮੱਥੇ ਵਜਦੀ ਸੀ ਤਾਹੀਓ ਕਰਾ
ਬੈਠ ਕਿੱਕਰ ਦਵਾਲੇ ਰਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕਾਂ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਤਾ ਸੁਭਾਅ ਫ਼ਿਕਰਾਂ ਨੇ
ਨਾ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਲਿਆਤਾ ਵਿੱਚ ਦਰਾਰਾਂ
ਨਿੱਕੀ ਨਿੱਕੀ ਗੱਲ ਪੱਥਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਵਾਬ ਪਾ ਛੱਡਦੀ
ਇੱਕ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਹਦੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਰਹਿਣੇ ਆ
ਕੱਲ੍ਹ ਕਿ ਹੋਣਾ ਖੌਰੇ ਕਾਸਤੋਂ ਰਹਿਣਾ ਸੋਚਦਾ ਖੱਤਰੀ
ਜੋ ਲਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਕੀਰਾਂ ਆਪੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਣਾ
✍️ ਤੇਰਾ ਖੱਤਰੀ