
jihnu byaan karn lai saadhiyaan akhaan
hungaara na bharn

ਮਹੁੱਬਤ ਦੇ ਉਠਦੇ ਨੇ ਜਨਾਜ਼ੇ
ਅੱਜ ਕੱਲ ਕੰਧਿਆ ਤੇ
ਵਫਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਭਰੋਸਾ ਕਾਤੋਂ ਕਰਦੇ ਨੇ
ਲੋਕ ਅੱਜ ਕੱਲ ਬੰਦਿਆਂ ਤੇ
ਮੈਂ ਗਲ਼ ਗਲ਼ ਤੇ ਸੁਣੀਂ ਏ
ਮੁਹੋਂ ਗਲ਼ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ
ਝੂਠਿਆਂ ਸੋਹਾਂ ਖਾ ਦਗ਼ਾ ਦੇਂਦੇ ਨੇ
ਲੋਕ ਮਹੁੱਬਤ ਯਾਰੀ ਦੀ
ਵਫਾ ਵਫਾ ਕਰਦੇ ਨੇ
ਲੋਕ ਏਥੇ ਸਾਰੇ ਗ਼ਦਾਰ ਨੇ
ਨੋਟਾਂ ਤੋਂ ਆ ਰਿਸ਼ਤੇ
ਨੋਟਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਹੁੰਦੇ ਏਥੇ ਪਿਆਰ ਨੇ
ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਣੀਆਂ ਸਿਖਿਆ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇ ਚੇਹਰੇ
ਮੈਨੂੰ ਫੇਰ ਵੀ ਚਲਾਕੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਏ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੱਸ ਵੇਹਮ ਏਹ ਹੈ
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਾ ਆਏ
ਤੇਰੇ ਲਾਰੇ ਚਿਂਣਲੇ,ਰੂਹ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾ ਚ, ਕਿਨਕਾ-ਕਿਨਕਾ ਕਰਕੇ ਛੇਤੀ ਭੁਰਜਾਗੇ..,
ਕੀ ਜੀਣਾਂ ਹੁਣ ਸਾਡਾ,ਬਸ ਦਿਨ ਕੱਟਦੇ ਆਂ.ਲੈਕੇ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਰਜਾਗੇ…..
ਪਿੰਡ ਸੇਢੇਆਲੇ ਗੋਸ਼ੇ ਨੇ ਕਾਪੀ ਖੋਲਤੀ ਦਰਦਾਂ ਦੀ., ਤੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਗੋਸ਼ੇ ਦੀ ਕਿਂਨ ਕੁ ਡੰਗਦੀ.,.,.,ਸੁਣਿਆ ਏ ਤੂੰ ਰੱਜ ਕੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਵੇ ਦੂਰ ਸੋਹਣੀਏ ਨੀ,,,ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਜਦ ਚੇਤੇ ਆਵੇ ਮੇਰੇ ਬੁਰਕੀ ਨਾ ਲੰਗਦੀ……..
ਤੇਰਾ ਗੋਸ਼ਾ,.,.,.,