Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status
Love poetry || Hindi Poems on mohobbat
देखा तो तुझे जब पहली बार मैंने,
अपनी आंखों पर न किया था एतबार मैंने,
क्या होता है कोई इतना भी खूबसूरत,
यही पूछा था खुदा से बार-बार मैंने।
तेरे नीले नीले नैनो ने किया था काला जादू मुझ पर,
यूं ही तो नहीं खो दिया था करार मैंने।
कायदा इश्क जब से पड़ा है,
इल्म बस इतना बचा है मुझ में,
फकत नाम तेरा मैं लिख लेता हूं, पढ़ लेता हूं।
आग बरसे चारों तरफ इस जमाने के लिए,
मेरी आंखों की नमी में हो पनाह किसी को छिपाने के लिए।
वो है खुदगर्ज बड़ी मैं जानता हूं,
लौट आएगी फिर से खुद को बचाने के लिए।
मिजाज हो गए तल्ख जब मतलब निकल गया,
ना हुई दुआ कबूल तो मजहब बदल गया।
वो जो कहते थे कि मेरी चाहत कि खुदा तुम हो,
कभी बदली उनकी चाहत कभी खुदा बदल गया।
चल मान लिया कोई तुझसे प्यारी नहीं होगी,
पर शर्त लगा लो तुम से भी वफादारी नहीं होगी।
तेरी बेवफाई ने मेरा इलाज कर दिया है,
पक्का अब हमें फिर से इश्क की बीमारी नहीं होगी।
प्यार जब भी हुआ तुमसे ही हुआ,
कोशिश बहुत की मैंने किसी और को चाहने की।
एक तो तेरा इश्क था ही और एक मैंने आ पकड़ा,
अब कोई कोशिश भी ना करना मुझ को बचाने की।
यह जो आज हम उजड़े उजड़े फिरते हैं,
हसरतें बहुत थी हमें भी दुनिया बसाने की।
मुझे आज भी तुमसे कोई गिला नहीं है,
दस्तूर ही कहां बचा है मोहब्बत निभाने का।
इस शहर में मुर्दों की तादाद बहुत है,
कौन कहता है कि ये आबाद बहुत है,
जुल्मों के खिलाफ यहां कोई नहीं बोलता,
बाद में करते सभी बात बहुत हैं।
मेरे छोटे से इस दिल में जज्बात बहुत हैं,
नींद नहीं है आंखों में ख्वाबों की बरसात बहुत है।
राह नहीं, मंजिल नहीं, पैर नहीं कुछ भी नहीं,
मुझे चलने के लिए तेरा साथ बहुत है।
दूर होकर भी तू मेरे पास बहुत है,
सगा तो नहीं मेरी पर तू खास बहुत है।
जिनकी टूट चुकी उनको छोड़ो बस,
हमें तो आज भी उनसे आस बहुत है।
Title: Love poetry || Hindi Poems on mohobbat
Life is chess || punjabi zindagi shayari
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਆ ਹਾਰ ਛੇਤੀ ਨਹੀਂ ਮੰਦੇ,
ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਆਏ ਆ ਕੁੱਝ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਵਾਗੇ।
ਗੱਦਾਰੀਆਂ ਜੋ ਵਾਪਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਆਪੇ ਜ਼ੁਰਮਾਨਾ ਦੇਦੂਗਾ,
ਉਸਤਾਦ ਬਣੀ ਹੋਈ ਦੁਨੀਆਂ ਅਫਵਾਹ ਬਣੋਨ ਵਿਚ ਤਾਹੀਉਂ ਆਵਦੇ ਬਾਰੇ ਘੱਟ ਹੀ ਬੋਲੀਦਾ।
ਅੱਧੇ ਨਮਕ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹੀ ਪਿੱਠ ਤੇਰੀ ਛੁਰਾ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਆ,
ਇਹ ਤਾਹ ਸਮਾਂ ਹੀ ਦਸੁਗਾ ਬੰਦਿਆ ਕਿੰਨੇ ਤੇਰੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਪਾਪ ਨੇ।
ਹਰੇਕ ਕਰਮ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਤਾਹ ਇਥੇ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹੋ ਹੀ ਜਾਣਾ ਏ,
ਜੇ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਮਿਲੇਗਾ ਜੇ ਮਾੜਾ ਕਰੇਗਾ ਨਰਕ ਜਾਏਗਾ।
ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਕਇਆਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਖਤਮ ਨੇ ਤੇ ਕਇਆਂ ਦੀ ਅਕਲਾਂ ਨੇ,
ਸੱਭ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾਉਣ ਪਿੱਛੇ ਆਵਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉਤੇ ਕਰਜੇ ਚੁੱਕੀ ਜਾ ਰਹੇ।
ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀਆਂ ਤਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਮੁੜ ਜਵਾਬ ਦੀ ਫਿਦਰਤ ਨਾ ਕਰਿ,
ਕਾਇਨਾਤ ਨੇ ਆਪੇ ਤੇਰੀ ਬਾਹ ਫੜ੍ਹਕੇ ਸਾਥ ਪੂਰਾ ਨਿਭੋਣਾ ਤੂੰ ਯਕੀਨ ਰੱਖੀ।
ਕਮਾਈਆਂ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਨਾ ਆਈ ਬਾਜ਼ੀ ਪਲਟ ਵੀ ਜਾਂਦੀ,
ਕਦੀ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਰੰਕ ਤੇ ਰੰਕ ਰਾਜੇ ਹੋਣੇ ਵਿਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
ਕਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਖ਼ਾਨੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਦੇ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੇ,
ਕਿਹੜਾ ਸਾਫ ਦਿਲ ਦਾ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਕਾਲੇ ਦਿਲ ਦਾ ਕੁੱਝ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆ ਕੋਈ ਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਾਂਗੂ ਟ੍ਰਾਫੀ ਮਿਲਜਾਉਗੀ
ਖਾਲੀ ਆਏ ਸੀ ਤੇ ਖਾਲੀ ਹੀ ਚਲ ਜਾਣਾ ਕਾਦਾ ਮਾਨ ਆ ਮਹਿਤੇਯਾ ਸੱਭ ਇਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ
ਹੁਣ ਚੱਲ ਪਿਆ ਮੈ ਰੱਬ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੂਗਾ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਜ਼ਾਲ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੂਗਾ ਖਤ੍ਰੀ ਆ ਤਾਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ੌਂਕ ਏ ਸਾਡਾ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆ ਪਿਆਰੇ ਕੋਈ ਸ਼ਤਰੰਜ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਆਵਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਲਾਂਗੇ ਇਹ ਤਾਂ ਰੱਬ ਹੀ ਦਸੁਗਾ ਕੌਣ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਣੀ ਆ।