जब तेरी कब्र के पास होगी मेरी कब्र उस दिन होगी तुझे मेरी कदर
जब तेरी कब्र के पास होगी मेरी कब्र उस दिन होगी तुझे मेरी कदर
Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status
Hindi poetry || zindagi
चल रहा महाभारत का रण, जल रहा धरित्री का सुहाग,
फट कुरुक्षेत्र में खेल रही, नर के भीतर की कुटिल आग।
वाजियों-गजों की लोथों में, गिर रहे मनुज के छिन्न अंग,
बह रहा चतुष्पद और द्विपद का रुधिर मिश्र हो एक संग।
गत्वर, गैरेय,सुघर भूधर से, लिए रक्त-रंजित शरीर,
थे जूझ रहे कौंतेय-कर्ण, क्षण-क्षण करते गर्जन गंभीर।
दोनों रण-कुशल धनुर्धर नर, दोनों सम बल, दोनों समर्थ,
दोनों पर दोनों की अमोघ, थी विशिख वृष्टि हो रही व्यर्थ।
इतने में शर के लिए कर्ण ने, देखा ज्यों अपना निषंग,
तरकस में से फुंकार उठा, कोई प्रचंड विषधर भुजंग।
कहता कि कर्ण ! मैं अश्वसेन, विश्रुत भुजंगों का स्वामी हूँ,
जन्म से पार्थ का शत्रु परम, तेरा बहुविधि हितकामी हूँ।
बस एक बार कर कृपा धनुष पर, चढ़ शख्य तक जाने दे,
इस महाशत्रु को अभी तुरत, स्पंदन में मुझे सुलाने दे।
कर वमन गरल जीवन-भर का, संचित प्रतिशोध, उतारूँगा,
तू मुझे सहारा दे, बढ़कर, मैं अभी पार्थ को मारूँगा।
राधेय ज़रा हँसकर बोला, रे कुटिल ! बात क्या कहता है?
जय का समस्त साधन नर का, अपनी बाहों में रहता है।
उसपर भी साँपों से मिलकर मैं मनुज, मनुज से युद्ध करूँ?
जीवन-भर जो निष्ठा पाली, उससे आचरण विरुद्ध करूँ?
तेरी सहायता से जय तो, मैं अनायास पा जाऊँगा,
आनेवाली मानवता को, लेकिन क्या मुख दिखलाऊँगा?
संसार कहेगा, जीवन का, सब सुकृत कर्ण ने क्षार किया,
प्रतिभट के वध के लिए, सर्प का पापी ने साहाय्य लिया।
रे अश्वसेन ! तेरे अनेक वंशज हैं छिपे नरों में भी,
सीमित वन में ही नहीं, बहुत बसते पुरग्राम-घरों में भी।
ये नर-भुजंग मानवता का, पथ कठिन बहुत कर देते हैं,
प्रतिबल के वध के लिए नीच, साहाय्य सर्प का लेते हैं।
ऐसा न हो कि इन साँपों में, मेरा भी उज्ज्वल नाम चढ़े,
पाकर मेरा आदर्श और कुछ, नरता का यह पाप बढ़े।
अर्जुन है मेरा शत्रु, किन्तु वह सर्प नहीं, नर ही तो है,
संघर्ष, सनातन नहीं, शत्रुता, इस जीवन-भर ही तो है।
अगला जीवन किसलिए भला, तब हो द्वेषांध बिगाड़ूँ मैं,
साँपों की जाकर शरण, सर्प बन, क्यों मनुष्य को मारूँ मैं?
जा भाग, मनुज का सहज शत्रु, मित्रता न मेरी पा सकता,
मैं किसी हेतु भी यह कलंक, अपने पर नहीं लगा सकता
Title: Hindi poetry || zindagi
Nanka Pind Amloh || Punjabi Kavita on Life
#ਨਾਨਕਾਅਮਲੋਹ ⠀
⠀
ਨਾਨਕਾ ਪਿੰਡ ਮੇਰਾ ਅਮਲੋਹ ਏ ⠀
ਬਚਪਨ ਮੇਰਾ ਜਿਥੇ ਫਲੋ ਏ ⠀
ਏਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਏ ⠀
ਪਰ ਨਾਨਕੇ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਏ ⠀
⠀
ਘਰ ਤੋਂ ਮਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਸੀ ⠀
ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਵਾਲੀ ਬਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ ⠀
ਫੇਰ ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਬੱਸ ਅਮਲੋਹ ਦੀ ਫੜਦਾ ਸੀ ⠀
ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਤੁਰ ਕੇ ਨਾਨਕੇ ਘਰੇ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
⠀
ਘਰ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਰਾਹ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲਈ ਖੁਦ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਕਿੰਨਾ ਚਾਅ ਮੈਨੂੰ ਚੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਨਾਨਾ ਨਾਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਿੱਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ⠀
⠀
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੇਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਸਦੇ ਸੀ ⠀
ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਦ ਮੈਂ ਵੜ੍ਹਦਾ ਸੀ ⠀
ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲੱਗ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ⠀
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਛਾਗਿਆ ⠀
⠀
ਮਾਮਾ ਮਾਮੀ ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗੂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਮਾਮੀ ਮੇਰੀ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ⠀
ਮਾਮਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਖੇੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ⠀
⠀
ਪਿਆਰ ਬਾਹਲਾ ਭਾਈ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ⠀
ਰਿਸ਼ਤਾ ਏ ਸੱਚਾ ਮੇਰਾ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ⠀
ਇਕੱਠੇ ਹੱਸਦੇ ਖੇਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਰੌਣਕ ਲਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
⠀
ਟੀ.ਵੀ ਵੇਖਣ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੋਂਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਓਦੋਂ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਜਮਾਨੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਅੰਨਟੀਨੇ ਨੂੰ ਏਧਰ ਉਧਰ ਘੁਮਾਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਓਦੋਂ ਦਿਨ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚਲਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ⠀
⠀
ਨਾਨਾ ਮੇਰਾ ਬਾ-ਕਮਾਲ ਇੰਸਾਨ ਸੀ ⠀
ਖੇਤੀ ਦਾ ਓਹਨੂੰ ਬਾਹਲਾ ਸ਼ੋਂਕ ਸੀ ⠀
ਦੂਰ ਦੂਰ ਤਕ ਓਹਦੀ ਮੋਰੱਬਿਆਂ ਚ ਜਮੀਨ ਸੀ ⠀
ਅਮਲੋਹ, ਭਾਦਸੋਂ, ਗੋਬਿੰਦਗੜ੍ਹ ਓਹਦੇ ਕੋਲ ਸੀ ⠀
ਖੰਨਾ, ਪਟਿਆਲੇ ਤੱਕ ਓਹਦੀ ਉੱਚੀ ਪਹੁੰਚ ਸੀ ⠀
⠀
ਨਾਨੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ⠀
ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ⠀
ਮੈਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਸੁਣਦਾ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਪਤਾ ਨੀ ਲੱਗਦਾ ਕਦ ਸਵੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ⠀
⠀
ਗਲ੍ਹੀ ਕਿਨਾਰੇ ਇਕ ਬਾਬਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਜਦ ਵੀ ਓਹਦੇ ਘਰ ਅੱਗੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਡੋਲ੍ਹ ਬਾਬਾ ਕਹਿ ਹੋਰਾਂ ਵਾੰਗੂ ਛੇੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ⠀
ਸ਼ਾਇਦ…….⠀
ਜਦ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਬੜਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
⠀
ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਉਹ ਗ੍ਹਲਿਆਂ ⠀
ਯਾਦਾਂ ਜ੍ਹਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੀ ਮੇਰੀ ਜੁੜੀਆਂ ⠀
ਅੱਜ ਵੀ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ⠀
ਸਾਇਕਲ ਤੇ ਲਾਈਆਂ ਸੀ ਓਦੋਂ ਮੈਂ ਗੇੜੀਆਂ ⠀
⠀
ਖੈਰ…..⠀
ਦਿਨ ਲੰਘਦੇ ਗਏ ਬਚਪਨ ਵੀ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ⠀
ਮੈਂ ਬੜਾ ਹੋਇਆ ਪੜ੍ਹਾਈ ਆਪਣੀ ਵਿੱਚ ਖੋਂਦਾ ਗਿਆ ⠀
ਅੱਜ ਉਹ ਦਿੰਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ ⠀
ਕਲਮ ਚੁੱਕ ਮੈਂ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ ⠀
@jitesh1313