Kalam chuk ke uhde baare kujh likhan lagga,
das uhda bholapan likhaan ja chutrai likhaa
dohaan raahan te aa ke mera hath ruk jaanda
das ohda pyaar likhaa ja fir judaai likhaa
ਕਲਮ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ,
ਦਸ ਉਹਦਾ ਭੋਲਾਪਣ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਚੁਤਰਾਈ ਲਿਖਾਂ।
ਦੋਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ,
ਦਸ ਉਹਦਾ ਪਿਆਰ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹਦੀ ਜੁਦਾਈ ਲਿਖਾਂ।
TU ehna majboor kahto ho gya
zindagi bhar saath rehn diyaa galaa karda si
hun dil tera kathor kahto ho gya
umraa diyaa sajaa paaeyaa karda si
te ajh fir door kahto ho gya
lagda bhul gya e wadeyaa nu
taahi tainu ajh tere sohne hon da garoor ho gya
ਤੂੰ ਇਹਨਾ ਮਜਬੂਰ ਕਾਹਤੋ ਹੋਗਿਆ
ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਸਾਥ ਰਹਿਣ ਦਿਆਂ ਗਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ
ਹੁਣ ਦਿਲ ਤੇਰਾ ਕਠੋਰ ਕਾਹਤੋ ਹੋਗਿਆ
ਉਮਰਾਂ ਦਿਆਂ ਸਾਜ਼ਾਂ ਪਾਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ
ਤੇ ਅੱਜ ਫਿਰ ਦੂਰ ਕਾਹਤੋ ਹੋਗਿਆ
ਲਗਦਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਏ ਵਾਦਿਆ ਨੂੰ
ਤਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ ਦਾ ਗਰੂਰ ਹੋਗਿਆ
