Kalam chuk ke uhde baare kujh likhan lagga,
das uhda bholapan likhaan ja chutrai likhaa
dohaan raahan te aa ke mera hath ruk jaanda
das ohda pyaar likhaa ja fir judaai likhaa
ਕਲਮ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ,
ਦਸ ਉਹਦਾ ਭੋਲਾਪਣ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਚੁਤਰਾਈ ਲਿਖਾਂ।
ਦੋਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ,
ਦਸ ਉਹਦਾ ਪਿਆਰ ਲਿਖਾਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹਦੀ ਜੁਦਾਈ ਲਿਖਾਂ।
Tera chann taan tareyaan tainu roj milda
sade chann nu mileyaa kinna chir ho gya
Jiss baap dii aulaad hovveh velli,
Uss baap nu odde toh kii Umeed hoyegi,
Jiss baap di jawani rull gyii hovveh kamandeh Kamandeh,
Uss baap nu oddi zindagi deh saffar di kinni fikkar hoyegi.
Jo herpal socha vich rehnda hovveh,
Jiss neh apne saareh supne maareh hovveh.
Apni aulaad nu kaamjaab bnaouon leyi,
Uss baap nu kinni fikkar hoyegi,
Her baap nu ek aas hundi jo ekk aulaad toh la betha hunda,
Ekk baap jo apni kmaayi di mehnat da fall ekk apni aulaad toh laa betha hunda.
Baap kadde haar da ni onnu oddi aas hee harra bethdi hai,
Ooh kadde jhukkda nai per hmm jddoh halaat hee kharaab hon te onnu oddi aulaad hee jhukka dendi hai.
