
Na hi mere hnjhuyan de karan da swaal pucheya
Ki samjhan mein fer dass..
Ke ki ehmiyat e teri zindagi vich meri..??

เจเจฆเฉ เจนเฉฑเจธ เจเฉ เจเจฆเฉ เจคเฉเฉฐ เจฌเฉเจฒเฉ เจจเจพ
เจคเจพเจ เจเฉฑเจ เจชเฉฑเจฒเฉ เจจเจพ เจเฉฑเจกเจฆเจพ เจ
เจเจฆเจพเจธ เจเจพ เจคเฉเจฐเจพ เจฎเฉเฉฑเจ เจฏเจพเจฐเจพเจ
เจธเจพเจกเฉ เจเจพเจจ เจเฉ เจเฉฑเจขเจฆเจพ เจ
เจชเฉเจฐเฉเจค เจคเฉเจจเฉเฉฐ เจเฉเจถ เจตเฉเจ เจเฉ
เจญเจพเจ เจฐเฉเจชเฉ เจตเจพเจฒเฉ เจฆเจพ เจเฉเจจ เจเจพ เจตเจงเจฆเจพ เจ
Dil toh har roz toota hai,
Bas awaz nahi ati.
Cheeq toh har roz nikalti hai,
Bas sunayi nahi deti.
Ek safar hi toh hai,
Naya sabera – nayi umeed,
Naye rasta – nayi mushkil,
Phir raat – phir wahi halat.
Umeedien toh khwab mein bhi nahi ati.
Manzil toh har baar dur hoti hai,
Thakan bhi toh har roz hoti hai.
Bas musafir ruk nahi sakti.