ਕਿੰਨਾ ਅਜ਼ੀਬ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਰਾਹ ਨਿਕਲਿਆ
ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦਾ ਦਰਦ ਮੇਰੇ ਮੁਕਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ
ਜਿਸਦੇ ਨਾਂਵੇ ਕੀਤੀ ਮੇਂ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਓਹੀ ਮੇਰੀ ਚਾਹਤ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਨਿਕਲਿਆ
kinna ajeeb eh meri jindagi da raah nikliyaa
saare jahaan da dard meri jindagi vich likhiaa
jisde naave kiti main puri zindagi
ohi meri chahat ton bekhabar nikliyaa
Jaane wale ko kon rok paata hai,
Pyaar ke saath to aksar hadsa ho jaata hai,
Bas khush hain hm yeh jaan ke,
Ki tumhare bina bhi yeh dil tumhara hi chehra dikhata hai❤
जाने वाले को कौन रोक पाता है
प्यार के साथ तो अक्सर हादसा हो जाता है
बस खुश हैं हम यह जान के
कि तुम्हारे बिना भी यह दिल तुम्हारा ही चेहरा दिखाता है❤
#ਨਾਨਕਾਅਮਲੋਹ ⠀
⠀
ਨਾਨਕਾ ਪਿੰਡ ਮੇਰਾ ਅਮਲੋਹ ਏ ⠀
ਬਚਪਨ ਮੇਰਾ ਜਿਥੇ ਫਲੋ ਏ ⠀
ਏਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਏ ⠀
ਪਰ ਨਾਨਕੇ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਏ ⠀
⠀
ਘਰ ਤੋਂ ਮਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਸੀ ⠀
ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਵਾਲੀ ਬਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ ⠀
ਫੇਰ ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਬੱਸ ਅਮਲੋਹ ਦੀ ਫੜਦਾ ਸੀ ⠀
ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੋਂ ਤੁਰ ਕੇ ਨਾਨਕੇ ਘਰੇ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
⠀
ਘਰ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਰਾਹ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲਈ ਖੁਦ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਕਿੰਨਾ ਚਾਅ ਮੈਨੂੰ ਚੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਨਾਨਾ ਨਾਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਿੱਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ⠀
⠀
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੇਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਸਦੇ ਸੀ ⠀
ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਦ ਮੈਂ ਵੜ੍ਹਦਾ ਸੀ ⠀
ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲੱਗ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ⠀
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਛਾਗਿਆ ⠀
⠀
ਮਾਮਾ ਮਾਮੀ ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗੂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਮਾਮੀ ਮੇਰੀ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ⠀
ਮਾਮਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਖੇੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ⠀
⠀
ਪਿਆਰ ਬਾਹਲਾ ਭਾਈ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ⠀
ਰਿਸ਼ਤਾ ਏ ਸੱਚਾ ਮੇਰਾ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ⠀
ਇਕੱਠੇ ਹੱਸਦੇ ਖੇਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਰੌਣਕ ਲਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
⠀
ਟੀ.ਵੀ ਵੇਖਣ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੋਂਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਓਦੋਂ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਜਮਾਨੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਅੰਨਟੀਨੇ ਨੂੰ ਏਧਰ ਉਧਰ ਘੁਮਾਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਓਦੋਂ ਦਿਨ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚਲਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ⠀
⠀
ਨਾਨਾ ਮੇਰਾ ਬਾ-ਕਮਾਲ ਇੰਸਾਨ ਸੀ ⠀
ਖੇਤੀ ਦਾ ਓਹਨੂੰ ਬਾਹਲਾ ਸ਼ੋਂਕ ਸੀ ⠀
ਦੂਰ ਦੂਰ ਤਕ ਓਹਦੀ ਮੋਰੱਬਿਆਂ ਚ ਜਮੀਨ ਸੀ ⠀
ਅਮਲੋਹ, ਭਾਦਸੋਂ, ਗੋਬਿੰਦਗੜ੍ਹ ਓਹਦੇ ਕੋਲ ਸੀ ⠀
ਖੰਨਾ, ਪਟਿਆਲੇ ਤੱਕ ਓਹਦੀ ਉੱਚੀ ਪਹੁੰਚ ਸੀ ⠀
⠀
ਨਾਨੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ⠀
ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ⠀
ਮੈਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਸੁਣਦਾ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਪਤਾ ਨੀ ਲੱਗਦਾ ਕਦ ਸਵੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ⠀
⠀
ਗਲ੍ਹੀ ਕਿਨਾਰੇ ਇਕ ਬਾਬਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਜਦ ਵੀ ਓਹਦੇ ਘਰ ਅੱਗੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ⠀
ਡੋਲ੍ਹ ਬਾਬਾ ਕਹਿ ਹੋਰਾਂ ਵਾੰਗੂ ਛੇੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ⠀
ਸ਼ਾਇਦ…….⠀
ਜਦ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
ਬੜਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ⠀
⠀
ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਉਹ ਗ੍ਹਲਿਆਂ ⠀
ਯਾਦਾਂ ਜ੍ਹਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੀ ਮੇਰੀ ਜੁੜੀਆਂ ⠀
ਅੱਜ ਵੀ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ⠀
ਸਾਇਕਲ ਤੇ ਲਾਈਆਂ ਸੀ ਓਦੋਂ ਮੈਂ ਗੇੜੀਆਂ ⠀
⠀
ਖੈਰ…..⠀
ਦਿਨ ਲੰਘਦੇ ਗਏ ਬਚਪਨ ਵੀ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ⠀
ਮੈਂ ਬੜਾ ਹੋਇਆ ਪੜ੍ਹਾਈ ਆਪਣੀ ਵਿੱਚ ਖੋਂਦਾ ਗਿਆ ⠀
ਅੱਜ ਉਹ ਦਿੰਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ ⠀
ਕਲਮ ਚੁੱਕ ਮੈਂ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ ⠀
@jitesh1313
