Mein kismat da sab to chaheta khidauna haan
Jo menu roj jorhdi aa fir todan layi๐
เจฎเฉเจ เจเจฟเจธเจฎเจค เจฆเจพ เจธเจญ เจคเฉ เจเจนเฉเจคเจพ เจเจฟเจกเฉเจฃเจพ เจนเจพเจ
เจเฉ เจฎเฉเจจเฉเฉฐ เจฐเฉเฉ เจเฉเฉเจฆเฉ เจ เจซเจฟเจฐ เจคเฉเฉเจฃ เจฒเจ๐
Rishta nibhaoo mein sdaa niwe๐โโ๏ธ ho ke injh
Ke je tu sahmne beth ke niharein menuโค๏ธ
Taan mein sajjde ch jhuk jawa๐ rab mann tenu๐..!!
เจฐเจฟเจถเจคเจพ เจจเจฟเจญเจพเจเจ เจฎเฉเจ เจธเจฆเจพ เจจเฉเจตเฉเจ๐โโ๏ธ เจนเฉ เจเฉ เจเฉฐเจ..
เจเจฟ เจเฉ เจคเฉเฉฐ เจธเจพเจนเจฎเจฃเฉ เจฌเฉเจ เจเฉ เจจเจฟเจนเจพเจฐเฉเจ เจฎเฉเจจเฉเฉฐโค๏ธ
เจคเจพเจ เจฎเฉเจ เจธเฉฑเจเจฆเฉ ‘เจ เจเฉเฉฑเจ เจเจพเจตเจพเจ๐ เจฐเฉฑเจฌ เจฎเฉฐเจจ เจคเฉเจจเฉเฉฐ๐..!!
You get older and you learn there is one sentence, just four words long, and if you can say it to yourself it offers more comfort than almost any other. It goes like this: At least I tried
Ann Brashares
