Kehndi apne alfaaza vich na mera zikar kareyaa kar
Me khush haan aive na mera fikar kareyaa kar
apne dowa di kahani nu akhraan vich na jadheyaa kar
likh likh yaadan nu injh na kitaaban bhareyaa kar
ਕਹਿੰਦੀ ਅੱਪਣੇ ਅਲਫ਼ਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮੇਰਾ ਜਿਕਰ ਕਰਿਆ ਕਰ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਐਵੇਂ ਨਾ ਮੇਰਾ ਫਿਕਰ ਕਰੀਆ ਕਰ
ਅੱਪਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜੜਿਆ ਕਰ
ਲਿਖ ਲਿਖ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਨਾ ਕਤਾਬਾਂ ਭਰਿਆ ਕਰ
Tere laal sooha paaeya lehnga vekheyaa
dar gya c othe me mainu me ni si dekheyaa
raunda vilakda aaeyaa si ghar aapne
sahmne pyaa taa apna janaza vekheyaa
aa ek desi lok matha kehnde
ehde warga koi aashaq nahi vekhiyaa
ਤੇਰੇ ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਪਾਇਆ ਲਹਿੰਗਾ ਵੇਖਿਆ,,
ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ ਉਥੇ ਮੈਂ ਮੈਂਨੂੰ ਮੈਂ ਨੀ ਸੀ ਦੇਖਿਆ ।।
ਰੋਂਦਾ ਵਿਲਕਦਾ ਆਇਆ ਸੀ ਘਰ ਆਪਣੇ,,
ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਆ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਜਨਾਜਾ ਵੇਖਿਆ ।।
ਆ ਏਕ ਦੇਸੀ ਲੋਕ ਮੱਥਾ ਕਹਿੰਦੇ ,,
ਇਹਦੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਆਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ।।
Teri judaai vi manzoor e
Ruswaai vi manzoor e
Nahi rakhde wafa di umeed tethon
Bewafai vi manzoor e..!!
ਤੇਰੀ ਜੁਦਾਈ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਏ ਸਾਨੂੰ
ਰੁਸਵਾਈ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਏ
ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਵਫ਼ਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਤੈਥੋਂ
ਬੇਵਫਾਈ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਏ..!!
