Roj di zindagani vich jhooth aam ho gya
do bol ne ajehe jinnu kehke lagge sukoon mil gya
chal koi na hunda te baaki chal shukar e rab da
adhiyaa ne baata hun kehdhi ton me parda chaka
ਰੋਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗਾਨੀ ਵਿੱਚ ਝੂੱਠ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ,
ਦੋ ਬੋਲ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਜਿਨੂੰ ਕਹਿਕੇ ਲੱਗੇ ਸੁਕੂਨ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਬਾਕੀ ਚੱਲ ਸ਼ੁੱਕਰ ਏ ਰੱਬ ਦਾ,
ਬੜੀਆਂ ਨੇ ਬਾਤਾਂ ਹੁਣ ਕਿਹੜੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪਰਦਾ ਚੱਕਾ।
✍️ ਸੁਦੀਪ ਮਹਿਤਾ
ਅਸੀਂ ਨਿਵੇਂ ਠਿਕ ਹਾਂ
ਏਹ ਮਹਿਫਲਾਂ ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ
ਸਾਨੂੰ ਠਿਕ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ
ਸੁਕਿਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਂਦੇ ਆ
ਸਾਨੂੰ ਏਹ ਬਰਗਰ ਪਿਜੇਆ ਦੀ ਭੁਖ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ
ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੇ ਛੁਟੀਆਂ ਸਾਥ ਮਾਪੇਆਂ ਦਾ
ਗੁਆਚ ਗਏ ਸੀ ਹਾੱਸੇ ਸਭ ਦਿਲ ਦੇ
ਪਾਲ਼ਿਆ ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਆਵਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਆ
ਨੀ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮਰ ਜਾਣਾਂ ਸੀ ਭੁਖੇ ਕਿਨੇਂ ਚਿਰ ਦੇ
ਸ਼ਬ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇ ਮਾਪੇਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਗੁਆਚੇ ਨਾ
ਰੱਬ ਦੇ ਵਰਗੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਐਹਣਾ ਦੀਆਂ ਸਿਰ ਤੇ
ਹੁਣ ਬੱਸ ਬੇਬੇ ਬਾਪੂ ਬੁਲਾ ਲਵੇਂ ਅਪਣੇ ਪਾਸ਼
ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ
ਸੁਕਿਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਂਦੇ ਆ
ਸਾਨੂੰ ਏਹ ਬਰਗਰ ਪਿਜੇਆ ਦੀ ਭੁਖ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ
Dhupaan nu sek ke zindagi ch chhawan sikh liyaan
rukhaan wangu seh ke asin duwawan sikh layiaan
