moti hoon to daaman mein piro lo mujhe apane,
aansoo hoon to palakon se gira kyoon nahin dete,
saaya hoon to saath na rakhane ki vazah kya,
patthar hoon to raaste se hata kyoon nahin dete..
मोती हूँ तो दामन में पिरो लो मुझे अपने,
आँसू हूँ तो पलकों से गिरा क्यूँ नहीं देते,
साया हूँ तो साथ ना रखने कि वज़ह क्या,
पत्थर हूँ तो रास्ते से हटा क्यूँ नहीं देते..
শিক্ষকের দিনে শ্রদ্ধা জানাই, উন্নতির পথে আমাদের পাঠানো আপাত। শিক্ষণের আলোর দ্বারে আমরা হাত ধরে, সহজে প্রবেশ করি জ্ঞানের সত্যের পাতা।
শিক্ষক, তুমি সে আলোর চাঁদ, যা আমাদের জীবনে ফুলতে দেয় সব প্রকারের জ্ঞান। তোমার আগ্রহ ও দিক্ষা বিশেষ, শিক্ষার পথে আমাদের নয়ন করে নতুন আলোর খাঁজ।
শিক্ষক, তুমি শিক্ষার দূত, পরমেশ্বরের দিকে আমাদের নেয় স্বপ্নের বুক। তোমার উপদেশে আমরা চলে যাই, জীবনে দিন গুনে সব পথে সম্প্রসারণের স্বপ্ন আলোকিত রাখি।
শিক্ষকের দিনে এই শ্রদ্ধাঞ্জলি, তোমাদের সম্মানে উঠল আমার স্বরণ কমল। আমরা সদাই স্মরণ করব তোমাদের বিশেষ, শিক্ষকের মহিমা, তোমার কাছে আমরা নেই সীমিত।
শিক্ষকের দিনে শ্রদ্ধা জানাই, শিক্ষকদের প্রতি আমাদের বেশী ভালোবাসা ও আদর। তোমাদের কাছে আমরা নেই কিছুই চাই, শুধু আমাদের ধন্যতা ও শ্রদ্ধা তোমাদের সঙ্গে আমরা শেয়ার করি পুরো সদ্যক্ষণে।
শিক্ষক, তুমি আমাদের জীবনের আলো, তোমাদের শৃঙ্গে আমরা উপাসনা করি সব সময়। শিক্ষকের দিনে এই শ্রদ্ধাঞ্জলি, শিক্ষকদের জন্য প্রেম ও শ্রদ্ধা প্রকাশ করি আমরা এই কবিতা বানাইয়েছি পূর্ণ শ্রদ্ধাঞ্জলি।
ਹਰ ਇੱਕ ਖ਼ੁਆਬ ਪੁਰਾ ਨੀ ਹੁੰਦਾ
ਕੁਝ ਖ਼ੁਆਬ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਆਸ਼ਾ ਦਿਲ ਦੀ
ਓਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਏਹ ਕਹਿਕੇ ਚਲੇਂ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਐਹ ਸ਼ਾਇਰੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਹਾਂ
ਜਾ ਫੇਰ ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਕਹਾਂ
ਐਹ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦਿਲ ਦੇ ਆ ਮੇਰੇ
ਜੋਂ ਅਖਾਂ ਚ ਹੰਜੂ ਰੱਖ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂ
ਗਾਬਾ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਛੱਡ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਆਸ਼ਾ ਦਿਲ ਦੀ
ਓਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਏਹ ਕਹਿਕੇ ਚਲੇਂ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਚ ਦਰਦਾ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੇਂ
ਤੂੰ ਵਧਿਆ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਲਿਖ ਪਾਉਂਦਾ ਨੀ
ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਰਕੇ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਲਿਖਦਾ ਐਂ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ
ਤੂੰ ਲਗਦਾ ਦਿਲਾਂ ਓਹਨੂੰ ਦਿਲ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨੀ
ਜੋਂ ਵਸਦੇ ਦਿਲ ਚ ਓਹ ਕਢ ਕਮੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਛੱਡ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਆਸ਼ਾ ਦਿਲ ਦੀ
ਓਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਏਹ ਕਹਿਕੇ ਚਲੇਂ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ
