kdon diyyaan vichhaiyaan
aakhan uhde raah vich, lahoo naal main dho k
uhne taan vapis aunaa ni
kamle #gagan ne mar jana eve ro ro k
ਕਦੋਂ ਦੀਆਂ ਵਿਛਾਈਆਂ
ਅੱਖਾਂ ਉਹਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ
ਉਹਨੇ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਨੀ
ਕਮਲੇ #ਗਗਨ ਨੇ ਮਰ ਜਾਣਾ ਐਂਵੇ ਰੋ ਰੋ ਕੇ
ਕਬਰਿਸਤਾਨ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਨੇ, ਮਾੜੇ ਘਰ ਨਾ ਇੱਕ ਬਲਬ ਵੀ
ਤੁਰਦੇ ਫਿਰਦਿਆਂ ਦਾ ਹਾਲ ਨਾ ਪੁੱਛਣ, ਮੰਜੇ ਲੱਗਦੇ ਸਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਮੁਰੀਦ ਨੀ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਯਾਬ ਹੀਰੇ ਵਰਗੀ ਆ, ਪਰ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਫੱਬਦੇ ਕੋਹਿਨੂਰ ਪਾਰਸ ਏ
ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਤ ਹੋਗੀ ਫੈਸਲਾ ਸਾਜ਼ੀ ਦੀ ਆਉਣੀ ਨਾ ਨੀਂਦਰ ਬੇਗਾਰ ਕੀਤੀ ਵੀ।
ਸੁਦੀਪ ਮਹਿਤਾ (ਖਤ੍ਰੀ )
Oh ruseyaa jinni vari har vaar maneya me
palkan ute bitha k dildar baneya me
ਉਹ ਰੁਸਿਆ ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਹਰ ਵਾਰ ਮਨਾਇਆ ਮੈਂ
ਪਲਕਾਂ ਉਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਦਿਲਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਮੈਂ
