rawaa aukhiyaa zindagi di
ithe saath den painda aa
jaroorat poori hon te ithe lok sab bhul jande ne
dard saade v hunda hai lokaa nu eh v dasna painda e
ਰਾਵਾਂ ਔਖੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ
ਇਥੇ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਐਂ
ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਇਥੇ ਲੋਕ ਸੱਭ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਦਰਦ ਸਾਡੇ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਏਹ ਵੀ ਦਸਣਾਂ ਪੈਦਾ ਐਂ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ
Kuch akhaan tak hi reh gya akhaan da paani
sukh dukh sabhde dekhdi rehndi marzaani
bol na pai jo gallan saariyaan
ajj me dasaanga us akh di kahani
palkaa thalle akhaan ne
akhha de dukh suno
je padh ni sakde akhaa nu
fer gal ki karde o
ikk hundi taan padh lainde
akhaa tuhaadiyaa do
me ohdi akhaa de vich kho jaawa
koi aisa mantar do
kayi jhooth da chashma paa ke baithe
kai akhaa te rang lgaa ke baithe
badal gaye ne rang pyaar de
kayi rang nu pyaar bna ke baithe
koi akh khoobsoorti dikhandi ae
koi akh khoobsurat ban jandi hai
koi akh hai jo kardi pehchaan
koi akh bas dhokhe khaandi hai
bin akhaan waale sabh kujh dekhn
par akhaan waleandhe ne
lakh changa koi dikhawe akh nu
par karne maadhe dhande ne
ikk akh fakir di us paar di jaane
kayi akh ch supne gande ne
uss akh naal vekhn di koshish kar tu
unnjh akhaa wale lakh bande ne
sohne yaar di akhan ch surma disda
laghe maarri akhaa gaira di
sabb akhaa da hair fer ve bandeyaa
eh rangraliyaa jo shehra di
