ਛੁਟੀਆਂ ਸਾਥ ਤੇਰਾ ਇਦਾਂ
ਜਿਵੇਂ ਰੇਤ ਹਤ ਤੋਂ ਫਿਸਲ ਦੀ ਐ
ਬੇਫਿਕਰੇ ਆਜਾ ਹੁਣ
ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲ਼ਦੀ ਐ
ਜਿਨ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਸੀ
ਪਰ ਅਖਾਂ ਮੇਰੀ ਤੇਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕਰ ਉਮਿਦ ਬੈਠੀਂ ਐ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਪਾ ਕੇ
ਜਿੰਦਗੀ ਚੋ ਆਪ ਕਿਉਂ ਚਲੇਂ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਸਾਥੋਂ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਐਹ
ਦੇਖ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਖ ਚ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲ਼ਦੀ ਐ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ 🌷
Gummiyaan soortaan nu kaun modh ghalle
chit mera kone vich baitha vichaarda e
ehne hun zindri ton ki laina
eh taan maut nu pukaarda e
ਗੁੰਮੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮੋੜ ਘੱਲੇ
ਚਿਤ ਮੇਰਾ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਵਿਚਾਰਦਾ ਏ
ਇਹਨੇ ਹੁਣ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈਣਾ
ਇਹ ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਏ
वक़्त होकर भी मुझे वक़्त ना देना, तेरी आदत सी हो गई है.. मगर तेरे वक़्त का इंतज़ार करना, मेरी इबादत सी हो गई है.. सेहमे हुए होठों से ये पूछने को दिल तो करता है.... क्या तेरे प्यार की इस जंग में मेरी, शहादत सी हो गई है..
