Tere ishq ki aadat || love hindi shayari

Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status

Usde kahe da maan Rakhange zaroor || Punjabi poetry || true love lines

Usda ishq rooh nu rabb milaunda e
Ohnu nazran ch mahan asi rakhange zaroor..!!
Nacheez jahe sanu apnaya e usne
Usde pavitar pyar da ehsan asi rakhange zaroor..!!
Chawan naal paaleya Jo boota mohobbat da
Es mohobbat de naam jind kurbaan asi rakhange zroor..!!
Oh mohobbat lutaunde ne asi zindagi luta rahe haan
Usde kadama ch jahan asi rakhange zroor..!!
Oh kehnde c sanu kite badal Na jayi sajjna
Usde kahe da maan asi rakhange zaroor..!!
Oh Jo kehnde ne tere lyi jionde marde aa
Usdi zindagi layi mehfooz apni jaan rakhange zaroor..!!
Oh kehnde c supna e tere naal jion da
Ohde khayalan ch udaan asi rakhange zaroor..!!
Unj kise v cheez da groor nahi rakhde
Tu sada asi tere eh gumaan asi rakhange zaroor..!!

ਉਸਦਾ ਇਸ਼ਕ ਰੂਹ ਨੂੰ ਰੱਬ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਏ
ਉਸਨੂੰ ਨਜ਼ਰਾਂ ‘ਚ ਮਹਾਨ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਨਾਚੀਜ਼ ਜਿਹੇ ਸਾਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਉਸਨੇ
ਉਸਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਹਿਸਾਨ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜੋ ਬੂਟਾ ਮੋਹੁੱਬਤ ਦਾ
ਇਸ ਮੋਹੁੱਬਤ ਦੇ ਨਾਮ ਜ਼ਿੰਦ ਕੁਰਬਾਨ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਉਹ ਮੋਹੁੱਬਤ ਲੁਟਾਉਂਦੇ ਨੇ ਅਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲੁਟਾ ਰਹੇ ਹਾਂ
ਉਸਦੇ ਕਦਮਾਂ ‘ਚ ਜਹਾਨ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਸਾਨੂੰ ਕਿਤੇ ਬਦਲ ਨਾ ਜਾਈਂ ਸੱਜਣਾ
ਉਸਦੇ ਕਹੇ ਦਾ ਮਾਨ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਓਹ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਿਓੰਦੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ
ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਮਹਿਫ਼ੂਜ਼ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਓਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਸੁਪਨਾ ਏ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੀਉਣ ਦਾ
ਉਸਦੇ ਖਿਆਲਾਂ ‘ਚ ਉਡਾਣ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!
ਉਂਝ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਗਰੂਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ..ਇਹ ਗੁਮਾਨ ਅਸੀਂ ਰੱਖਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ..!!

(पेड़ के जीवन की कथा)

आओ सुनाओ अपने जीवन की कथा 

नाम है पेड़ दूर करता हूं सब की व्यथा 

कितना विशाल कितना घना हूं 

फल और फूलों से लदा हूं

मेरी ही छाया में आकर 

तुम अपनी थकान मिटाते हो 

मीठे फल और सुंदर फूल 

तुम मुझसे ही ले जाते हो

दूषित हवा तुम मुझको देकर 

खुद प्राणवायु मुझसे पाते हो

अपने ही जीवन के आधार पर 

तुम कुल्हाड़ी जब बरसाते हो

मुझसे ही मेरा सब कुछ लेकर 

तुम दर्द मुझे दे जाते हो

देता हूं बारिश का पानी 

हरियाली मुझसे पाते हो

करता हूं इतने उपकार 

फिर भी सहता तुम्हारे अत्याचार