
Dil de kore paneyaan te me pyar di kahaani likh lai
tu naa jaane chana we
e zindagi nimani me tere naawe kar lai

Dil de kore paneyaan te me pyar di kahaani likh lai
tu naa jaane chana we
e zindagi nimani me tere naawe kar lai
Bhulã de meri mañzil , le chal mujhe
Asmaãno ke uñchaãiyon paṛ
Sagãr ke is safar me tu le chal mujhe reth̤ ke sehraoñ paṛ
Koshish̤ tab bhi jari tha Koshish̤ aaj bhi jari hai
Koshish̤oñ ke is alam me , mujhe le chal hausle ke bulañdiyoñ paṛ
Ye na dek ke mai kis ghar se nikal aya hu , Tu kisi roż dekhegã mujhe meri manziloñ paṛ
Chalta Rahuñ mai is safar me din raat , be hisãb aur besabãr
Tu mera ñaam lega , Mujhko meri manziloñ ki Shaañ paṛ
Kya khoob the wo safar aur wo safar ke pathaṛ
Mere mehñat ka gawaãhi dene sare taiyar hain is safar ka ek ek paťťa ek ek pathaṛ
Ye badal ye suraj aur ye samañdar jama hoñge mere adalat paṛ
Tu dekhega mujhe isi duniya ke taaj-o-takht paṛ
Milega mañzil mujhe bhi kisi roz
Tu sunega mere ñaam ke charche asmaño par
Bhula de meri mañzil , le chal mujhe
Asmano ke uñchaaiyon paṛ
Yeh bhi mumkin hai hum mutawazi apne safar par chale
Aur ittefaq se milne par toot jaaye
Yeh bhi mumkin hai hum apne apne raaste bhatak jaaye
Aur aakhir mein jahan se ibtida kiye the waha mil jaaye
Yeh bhi mumkin hai ke tumhara paigam aa jaaye
Aur dil mil jaaye
Ye bhi mumkin hai ke anaa ki daud mein hum kho de ek dusre ko
Aur zindagi ke aakhri daur mein humara pyaar mukammal ho jaaye
Yeh bhi mumkin hai hum apni manzil par pahunch jaaye
Aur jannat ke darwaaze par ek dusre ko galay lagaye..
Kya itna waqt lagana zaroori tha
Ab toh akelapan pasand aane laga hai mughe
Kya itna badalna zaroori tha
Ab toh yeh badla sa lagne laga hai mughe..
Meri tasawwur dil lagi tumse bohat haseen hoti hai
Shuruat meri sharaarat se hoti hai aur
Khatam tumhari muskurahat pe hoti hai..
Meri aadat aur meri zaroorat bhi tum
Meri dawa aur meri dua bhi tum
Mera guzra aur aanewaala waqt bhi tum
Bewajah aasoon aur bewajah muskurana bhi tum..