Skip to content

Yaad aate hai bachpan ke wo din  || maa

Yaad aate hai bachpan ke wo din

Jab maa daantkar khana khilati thi

Kabhi gussa hokar mein bhukhi hi so jati thi

Subah hote hi maa deti thi maa banakr khana

Usme bhi maa ka pyar pane ke liye mera nakhre dikhana

Jab kabhi udaas huyi toh maa ko gale lagaya

Yaad ati hai maa jb aaj khudko akela paya

Jab lagti thi chot mujhe aansu unki aankh mein hote the

Jab bimar huyi wo, hum chup chupkar rote the

Nahi hoga unhe kuch ye yakin dilaya

Lekin bhagwan ka likha koi badal na paya

“Mujhe bacha lo” ye aakhiri the shabd unke

Kaash mein de paati apni saansein unhe

Toh aaj chubhte nahi ye shabd unke

Wo kahti thi ‘beta strong ban’, me kahti thi strong hu mein

Par kaise batau mein strong tab thi jab hath mere sir pe the unke

Nahi rok pati aansu apne jab yaad aati hai unki

Unke bina kamjor hai beti ye unki

Title: Yaad aate hai bachpan ke wo din  || maa

Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status


Khoob Hausla || aukaat status 2 lines

Khoob Hausla Barhaya Aandhiyon Ne Dhool Ka,
Magar Do Boond Barish Ne Aukaat Bata Di.
खूब हौसला बढ़ाया आँधियों ने धूल का,
मगर दो बूँद बारिश ने औकात बता दी।

Title: Khoob Hausla || aukaat status 2 lines


Mere sajjna di sifat || Punjabi love poetry || girl Punjabi shayari

Naram bulliyan ton suna nahio honi
Ji sifat mere sajjna di..!!
Ehna akhran de lot nahio auni
Ji sifat mere sajjna di..!!
Noor mukh da byan kive karda
Maat pawe suraj di laali nu
Kadam jad oh zameen utte dharda
Jaan dewe ehnu banjar jallhi nu
Lafaz saste jihna Saar nahio pauni
Ji sifat mere sajjna di..!!
Ehna akhran de lot nahio auni
Ji sifat mere sajjna di..!!
Husan chose jiwe pani diyan boonda
soohe laal mukhde ton
Takk jadon da leya e ehna akhiyan
Ji naate tutte dukhde ton
Dil ch vasse Jo oh ehna nahio pauni
Ji sifat mere sajjna di..!!
Ehna akhran de lot nahio auni
Ji sifat mere sajjna di..!!

ਨਰਮ ਬੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾ ਨਹੀਂਓ ਹੋਣੀ
ਜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੀ..!!
ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਲੋਟ ਨਹੀਂਓ ਆਉਣੀ
ਜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੀ..!!
ਨੂਰ ਮੁੱਖ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾਂ
ਮਾਤ ਪਾਵੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨੂੰ
ਕਦਮ ਜਦ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਧਰਦਾ
ਜਾਨ ਦੇਵੇ ਇਹਨੂੰ ਬੰਜਰ ਜਾਲ੍ਹੀ ਨੂੰ
ਲਫ਼ਜ਼ ਸਸਤੇ ਜਿੰਨਾਂ ਸਾਰ ਨਹੀਂਓ ਪਾਉਣੀ
ਜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੀ..!!
ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਲੋਟ ਨਹੀਂਓ ਆਉਣੀ
ਜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੀ..!!
ਹੁਸਨ ਚੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ
ਸੂਹੇ ਲਾਲ ਮੁੱਖੜੇ ਤੋਂ
ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਦਾ ਲਿਆ ਏ ਇਹਨਾਂ ਅੱਖੀਆਂ
ਜੀ ਨਾਤੇ ਟੁੱਟੇ ਦੁਖੜੇ ਤੋਂ
ਦਿਲ ‘ਚ ਵੱਸੇ ਜੋ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨਹੀਂਓ ਗਾਉਣੀ
ਜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੀ..!!
ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਲੋਟ ਨਹੀਂਓ ਆਉਣੀ
ਜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੀ..!!

Title: Mere sajjna di sifat || Punjabi love poetry || girl Punjabi shayari