Sara shehar likh diya ik kagaz mein,
Jise padhta gaya use mitata gya,
Aks mila bhi to khali maikhane mein,
Khudko pdhta gya khudko pilata gaya…
सारा शहर लिख दिया इक काग़ज़ में,
जिसे पढ़ता गया उसे मिटाता गया,
अक्स मिला भी तो खाली मयखाने में,
खुदको पढ़ता गया खुदको पिलाता गया….
Hun eh dard saheyaa nahi janda
maithon eh dil
hun hanjuaan naal dhoyea nai janda
ਕਿਦਾਂ ਆਪਣੇਆ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਬੇਗਾਨੇ ਹੋ ਗਏ
ਸਾਡੇ ਠਿਕਾਨੇ ਓਹਦੇ ਕਰਕੇ ਮੇਹਖਾਣੇ ਹੋ ਗਏ
ਮੈਂ ਓਹਨੂੰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਸਮਝਦਾਂ ਰਿਹਾ ਓਹਦਾ ਰਾਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ
ਐਹ ਛੱਡੋ ਗੱਲ ਆਸ਼ਕਾ ਦੀ ਏਹ ਤਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਅਫਸਾਨੇ ਹੋ ਗਏ
ਗਲ਼ ਗਲ਼ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੇਹਨ ਵਾਲੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਨੀ ਹੁੰਦੇ
ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਨੀ ਸੋਂਦੇ
ਏਹ ਤਾਂ ਵਕਤ ਸਾਡਾ ਮਾਡ਼ਾ ਐਂ ਵਰਨਾ ਕਦੇ ਚੇਹਰੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਵੀ ਹਾਸਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ
ਏਹ ਤਾਂ ਦਰਦ ਲੁਕਾਈ ਬੈਠੇ ਆ ਵਰਨਾ ਇਦਾਂ ਤਾ ਕਦੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋੰਦੇ
ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਦਰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੋ ਗਏ
ਐਹ ਤਾਂ ਵਕਤ ਮਾਡ਼ਾ ਐਂ ਉਸਤਾਦ ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ
ਆਪਣੇਆ ਤੋਂ ਬੇਗਾਨੇ ਹੋ ਗਏ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ 🌷
