*लखनऊ* की शाम थी, पर *तन्हा* थे हम ।
*मुमकिन* होता तुम मेरे होते तो *साथ* होते हम ।।
❤🔥❤🔥❤🔥
*लखनऊ* की शाम थी, पर *तन्हा* थे हम ।
*मुमकिन* होता तुम मेरे होते तो *साथ* होते हम ।।
❤🔥❤🔥❤🔥
अब बस लिख के मिटा हम देते हैं, अपने ही शब्दों के जाल को..
क्यूंकि अब डायरी भी समझ नहीं पाती है, मेरे मन में चलते ख्याल को..
अब पन्ने भी मेरी कलम की स्याही से, बस दूर सा होना चाहते हैं..
अब बताएं भी तो आखिर किसे बताएं, अपने इस बिगडते हाल को..
ਕਿ ਲਿਖਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਾਰੇ
ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨੀ ਬਿਆਨ ਹੁੰਦੀ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਜ ਤੱਕਦਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਆ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀ ਦਿੰਦੀ
ਨੂਰ ਮੁੱਖ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਿਵੇ ਕਰਾ ਮੈਂ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਜਿਨੀ ਤਾ ਸੋਹਣੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੂਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ
ਤਾਹਿਓਂ ਤਾ ਕਹਿਣਾ ਮੈਂ
ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨੀ ਬਿਆਨ ਹੁੰਦੀ
ਐਵੀ ਵੱਡਦੀ ਫਿਰਦੀ ਐ ਥਾਂ ਥਾਂ
ਸਾਨੂੰ ਹੀ ਕਿਉ ਨੀ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੀ
ਜਦ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਨਾ ਦਿਖੇ
ਤਾ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾਹ ਜਾਂਦਾ ਐ
ਲਿਖ ਲਿਖ ਸ਼ਾੲਿਰੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਭਰ ਦੂ
ਪਰ ਅਸਲ ਚ ਤਾਂ ਮੈਥੋਂ ਉਹ ਗੱਲ ਬਿਆਨ ਨੀ ਹੁੰਦੀ
ਤਾਹਿਓਂ ਤਾ ਕਹਿਣਾ ਮੈਂ
ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨੀ ਬਿਆਨ ਹੁੰਦੀ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੀ ਦੱਸਦਾ ਏ
ਤੂੰ ਕਿਨੀ ਸੋਹਣੀ
ਫੁੱਲ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ
ਜਦ ਤੂੰ ਰਸਨਾਉਣੀ ਆ
ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਮੇਰਿਆ ਨੇ ਇਹਨੀ ਸਾਰ ਨਹਿਓ ਪਾਉਣੀ
ਤਾਹਿਓਂ ਤਾ ਕਹਿਣਾ ਮੈਂ
ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨੀ ਬਿਆਨ ਹੁੰਦੀ