Skip to content

Alfaaz satya ke

Tere aane ki khushi likhi hai meine

Tere hone ka ahesaas likha hai

Teri har baat ka jawaab likha hai meine

Shuru se anth tak tere saath rahene ka ek khubsurat safar likha hain

Teri julfo ka vo savaarna likha hai meine

Teri har aada ka ijhaar likha hai meine

Tere saath rahena likha hai meine

Tera meri zindagi mei hona hi kimti hain isliye rab se koi fariyaad nhi likhi hai meine……

Title: Alfaaz satya ke

Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status


Very sad punjabi shayari || sad poetry

Roohan Vale sajjna ve ki kita tu
Jaan sadi lain lagge vi na si kita tu
Yaari layi taan si sacha vala pyar aakh ke
Layi chandri tu menu tera yaar aakh ke
Fer mathe te tu dass kahton payian tiodiyan
Kehre matlab te kehriyan si sajishan judiyan
Tere khial meri zindagi nu lai beh gye
Tere piche pyar pyar asi karde reh gye
Mein taan labhda hi reh gya kasoor mera
Dil todna c khaure dastoor tera
Teri khushi khatir tenu dilo kadd ditta mein
Tu shaddeya taan duniya nu shadd ditta mein
Tere naal jo c supne mein dekhe sajjna
Kayi jhuthe c te kayi c bhulekhe sajjna
Tere jande kadam mere haase bann lai gye
Asi ishqe de maare jhalle ikalle reh gye..!!

ਰੂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਜਣਾ ਵੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਤੂੰ
ਜਾਨ ਸਾਡੀ ਲੈਣ ਲੱਗੇ ਵੀ ਨਾ ਸੀ ਕੀਤਾ ਤੂੰ
ਯਾਰੀ ਲਾਈ ਤਾਂ ਸੀ ਸੱਚਾ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ ਆਖ ਕੇ
ਲਾਈ ਚੰਦਰੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਯਾਰ ਆਖ ਕੇ
ਫਿਰ ਮੱਥੇ ਤੇ ਤੂੰ ਦੱਸ ਕਾਹਤੋਂ ਪਾਈਆਂ ਤਿਉੜੀਆਂ
ਕਿਹੜੇ ਮਤਲਬ ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸੀ ਸਾਜਿਸ਼ਾਂ ਜੁੜੀਆਂ
ਤੇਰੇ ਖਿਆਲ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਲੈ ਬਹਿ ਗਏ
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆਰ ਪਿਆਰ ਅਸੀਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿ ਗਏ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਕਸੂਰ ਮੇਰਾ
ਦਿਲ ਤੋੜਨਾ ਸੀ ਖੌਰੇ ਦਸਤੂਰ ਤੇਰਾ
ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਖਾਤਿਰ ਤੈਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ
ਤੂੰ ਛੱਡਿਆ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਸੀ ਸੁਪਨੇ ਮੈਂ ਦੇਖੇ ਸੱਜਣਾ
ਕਈ ਝੂਠੇ ਸੀ ਤੇ ਕਈ ਸੀ ਭੁਲੇਖੇ ਸੱਜਣਾ
ਤੇਰੇ ਜਾਂਦੇ ਕਦਮ ਮੇਰੇ ਹਾਸੇ ਬੰਨ ਲੈ ਗਏ
ਅਸੀਂ ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਮਾਰੇ ਝੱਲੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ..!!

Title: Very sad punjabi shayari || sad poetry


प्यार || pyar || hindi poetry

“सोचता हूँ, के कमी रह गई शायद कुछ या
जितना था वो काफी ना था,
नहीं समझ पाया तो समझा दिया होता
या जितना समझ पाया वो काफी ना था,
शिकायत थी तुम्हारी के तुम जताते नहीं
प्यार है तो कभी जमाने को बताते क्यों नहीं,
अरे मुह्हबत की क्या मैं नुमाईश करता
मेरे आँखों में जितना तुम्हें नजर आया,
क्या वो काफी नहीं था I
सोचता हूँ के क्या कमी रह गई,
क्या जितना था वो काफी नहीं था  

“सोचता हूँ कभी पन्नों पर उतार लूँ उन्हें I
उनके मुँह से निकले सारे अल्फाजों को याद कर लूँ कभी I
ऐसी क्या मज़बूरी होगी उनकी की हम याद नहीं आते I
सोचता हूँ तोहफा भेज कर अपनी याद दिला दूँ कभी I
सोचता हूँ कभी पन्नों पर उतार लूँ उन्हें I

Title: प्यार || pyar || hindi poetry