
Jina jin lyi sa una hi jruri mere li tu
Jis din na vikhe tu
Ma jina chad du
Teri akh vich meri duniya kde na modi tu
Ede bdle pave jan mngli tu
Tere tane vi ful lgde ta fula da bhag tu
Kde door na hovi
Pave pera ch rkh li tu

Husan-e-benajeer ke talabgaar hue baithe hain,
Unki ek jhalak ko bekrar hue baithe hain,
Unke nazuk hathon se sza pane ko,
Kitni sadiyon se gunahgaar hue baithe hain..
हुस्न-ए-बेनजीर के तलबगार हुए बैठे हैं,
उनकी एक झलक को बेकरार हुए बैठे हैं,
उनके नाजुक हाथों से सजा पाने को,
कितनी सदियों से गुनाहगार हुए बैठे हैं।
पलकों में आँसु और दिल में दर्द सोया है,
हँसने वालो को क्या पता, रोने वाला किस कदर रोया है,
ये तो बस वही जान सकता है मेरी तनहाई का आलम,
जिसने जिन्दगी में किसी को पाने से पहले खोया है..
palakon mein aansu aur dil mein dard soya hai,
hansane vaalo ko kya pata,
rone vaala kis kadar roya hai,
ye to bas vahee jaan sakata hai meree tanahaee ka aalam,
jisane jindagee mein kisee ko paane se pahale khoya hai..