Ik tara zameen te ikalla reh gya
ambraan de tareyaan nu ginda reh gya
ਇਕ ਤਾਰਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ
ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ
Ik tara zameen te ikalla reh gya
ambraan de tareyaan nu ginda reh gya
ਇਕ ਤਾਰਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ
ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ
Tu Pathar baneya reha
hanju mere dulde rahe
tu chup vehnda reha
jad saah mere nikalde gaye
ਤੂੰ ਪੱਥਰ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ
ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ ਡੁੱਲਦੇ ਰਹੇ
ਤੁੰ ਚੁੱਪ ਵਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ
ਜਦ ਸਾਹ ਮੇਰੇ ਨਿਕਲਦੇ ਗਏ
ਅਸੀਂ ਮਨਜੀਲ ਤੇਨੂੰ ਸਮਝ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਏਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਕਰ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਹਰ ਦੁਆਵਾਂ ਵਿਚ ਸੀ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਿਆ
ਤੈਨੂੰ ਹਦ ਤੋਂ ਵਦ ਚਾਹ ਕੇ ਲਗਦਾ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ ਤੂੰ
ਯਾਦਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਦਾ ਕੁਝ ਜਾਲ ਹੀ ਇਦਾਂ ਦਾ ਐ
ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ
ਪਰ ਕੀ ਕਰਿਏ ਭੁਲਾ ਨੀ ਸਕਦੇ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਹੀ ਇਦਾਂ ਦਾ ਐ
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਰ ਖਾਹਿਸ਼ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਏਹ ਗਲਤੀ ਸ਼ਾਡੀ ਸੀ ਅਸੀਂ ਮਨਜੀਲ ਤੇਨੂੰ ਸਮਝ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਹੁਣ ਤਾ ਔਹ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੋਣਾ ਗਾਬਾ ਨੂੰ
ਕੀ ਸੀ ਕੋਈ ਕਮਲਾ ਜੋ ਹਦ ਤੋਂ ਵਦ ਕਰਦਾ ਸੀ
ਤੇ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਮੇਰਿਆ ਹੀ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ
ਚਲ ਹੁਣ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਐਹ ਕਿਤਾਬ ਬੰਦ ਕਿਤੀ ਜਾਵੇ
ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਕੇ ਯਾਦ ਬੇਕਦਰਾਂ ਦੀ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ
ਓਹਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਦਿਲਦਾਰ ਅਸੀਂ ਸਮਝ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਹਜੇ ਵੀ ਲਗਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੇਛਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਸਾਨੂੰ ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ
ਅਸੀਂ ਓਹਨੂੰ ਮਨਜੀਲ ਸਮਝ ਬੈਠੇ ਸੀ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ 🌷