हवा चलती है सुनहरी
तुम हो मेरी नन्हि गिलहरी..
प्यार करता हूं मैं बहुत तुमसे,
अब जताने आया हूं प्यार तुमसे…
क्या तुम नहीं जताओगे मुझे अपना प्यार
तब तक मैं करता रहूंगा तुम्हारा इंतजार….
Nabendu Baroi
हवा चलती है सुनहरी
तुम हो मेरी नन्हि गिलहरी..
प्यार करता हूं मैं बहुत तुमसे,
अब जताने आया हूं प्यार तुमसे…
क्या तुम नहीं जताओगे मुझे अपना प्यार
तब तक मैं करता रहूंगा तुम्हारा इंतजार….
Nabendu Baroi
ਅਪਣੀ ਪੑੇਮ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਮੈਂ,ਜਦ ਪੰਨੇ ਖੋਲਾਂ ਯਾਰੋ,,,…
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਦਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪੇ ਬਹਿਕੇ ਖੋਲਾਂ ਯਾਰੋ..,,
ਨੈਂਣੀ, ਝੜੀਆਂ ਲੱਗ ਜਾਵਣ, ਸੋਗ ਜਿਹਾ ਇੱਕ ਛਾਅ ਜਾਂਦੈ………
ਓਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਕੇ,ਅੱਜ ਵੀ ਰੋਣਾਂ ਆ ਜਾਂਦੈ….
ਖੌਂਰੇ ਉਹ, ਕਿਸ ਹਾਲ ਚੑ ਹੋਣੀਂ,
ਨਾਂ ਚੰਦਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਟਿਕਾਣਾਂ,ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਓਸਦੀ, ਯਾਦ ਓਹਦੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ,ਮਰ ਜਾਣਾ,
ਓਹਦੇ ਨਾਂ ਜਿਕਰ ਕਿਤੇ ਜਦ, ਗੀਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੈ,
ਓਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਕੇ,ਅੱਜ ਵੀ ਰੋਣਾਂ ਆ ਜਾਂਦੈ…
ਓਹਦੀਆਂ ਦਿੱਤਆਂ ਪਿਆਰ ਸੌਗਾਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਂਭ ਕਿ ਰੱਖੀਆ ਨੇ ਮੈਂ
ਮਰਜਾਣੀਂ ਜਦੋਂ ਚੇਤੇ ਆਈ ਇਕੱਲਿਆਂ ਬਹਿ-ਬਹਿ ਤੱਕਆਂ ਨੇ ਮੈਂ…..੨
ਹੁਣ ਵੀ ਜਦ ਕੋਈ ਚੇਹਰਾ ਯਾਰੋ,ਭਰਮ ਓਹਦਾ ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਜਾਦੈੈਂ ..
ਓਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਕੇ,ਅੱਜ ਵੀ ਰੋਣਾਂ ਆ ਜਾਂਦੈ………
ਹੁਣ ਮੰਗਦਾ ਰਹਾਂ ਦੁਆਵਾਂ ਇਹੋ,ਜਿੱਥੇ ਹੋਵੇ ਖੁਸ਼ ਓ ਹੋਵੇ,ਬੇਸ਼ੱਕ ਸੇਢੇਆਲੇ ਦਾ ਗੋਸ਼ਾ.,ਯਾਦ ਓਹਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਤ ਉੱਠ ਰੋਵੇ….
ਗੋਸ਼ਾ, ਵੀ ਜਦ ਦਰਦ ਚੑ ਡੁੱਬਕੇ ਗੀਤ ਗਮਾਂ ਦਾ ਗਾ ਜਾਦੈਂ,,
ਓਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਕੇ,ਅੱਜ ਵੀ ਰੋਣਾਂ ਆ ਜਾਂਦੈ……gosha
ਖੇਲ ਕਿਸਮਤ ਦਾ
ਕਿਸਮਤ ਇਸ ਜਿੰਦ ਦੀ ਕਿਸ ਮੋੜ ਤੇ ਲੈ ਆਂਦੀ |
ਨਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕੋਈ ਕਰ ਸਕੇ ਨਾ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਬੋਲਿਆ ਜਾਵੇ |
ਇਹ ਕਿਸਮਤ ਐਸੀ ਅਨੋਖੀ ਜੋ ਇਹ ਖੇਲ ਕਰਾਵੇ |
ਨਾਂ ਹਾਸਾ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਨਾਂ ਅਸ਼ਕ ਦੀ ਧਾਰਾ ਬਹਿ |
ਸਿਸਕ ਸਿਸਕ ਕੇ ਮੰਨ ਰੋਵੇ ਅੰਦਰੋਂ ਦਰਦ ਐੱਸਾ ਪਾਵੇ |
ਨਾਂ ਦਵਾ ਕੋਈ ਮਿਲ ਸਕੇ, ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵੈਦ ਕੋਲ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ |
ਲੱਗੀ ਇੱਕ ਅੱਗ ਅੰਦਰ ਜਿਸਦੀ ਲਾਟ ਐਸੀ ਦੁਰੰਦ੍ਰੁ ਹੋਵੇ
ਜੋ ਜਲਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਤੇ ਇਹਸਾਸ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ |
ਦੱਸ ਕਿਸ ਨਾਲ ਕਰੀਏ ਵਿਰਲਾਪ,
ਦੱਸ ਕਿਸ ਨਾਲ ਲੜੀਏ ਝੁਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ,
ਜੱਦ ਹੈ ਨਾਂ ਕੋਈ ਸੱਜਣ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ |
ਕਿਸ ਨਾਲ ਕਰੀਏ ਦੋਸਤੀ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਕਰੀਏ ਬਾਤ |
ਨਾਂ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮੱਝ ਰਿਹਾ, ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ |
ਇਸ ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਅੰਦਰ ਕੌਣ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਿਸਤੀ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ |
ਕਿਸਨੇ ਲਿੱਖਿਆ ਐਸਾ ਮੁਕੱਦਰ ਜ਼ਰਾ ਲੱਭ ਕੇ ਕੋਈ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇ |
ਫਿਰ ਪੂਛਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਾਰ ਮੈਂ ਨਿਮ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਕੇ,
ਕਿਉਂ ਜਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਸਾਨ,
ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਇੱਕ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਦੀ |
ਨਾਂ ਉਡਾਣ ਸਪਨਿਆ ਦੀ ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ,
ਨਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਛੋਹ ਹੈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਪਾਂਦੀ |
ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿੰਦਗੀ ਇਸ ਭੱਜ ਦੌੜ ਵਿੱਚ,
ਸਬਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਬਾ ਬਥੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਿੰਨਾ ਕਰੀਏ,
ਪੱਲ ਪੱਲ ਮੁੱਕ ਰਹੀ ਇਹ ਜਾਨ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦੱਸ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ | ਦੱਸ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ ।
…ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ