Dil toh har roz toota hai,
Bas awaz nahi ati.
Cheeq toh har roz nikalti hai,
Bas sunayi nahi deti.
Ek safar hi toh hai,
Naya sabera – nayi umeed,
Naye rasta – nayi mushkil,
Phir raat – phir wahi halat.
Umeedien toh khwab mein bhi nahi ati.
Manzil toh har baar dur hoti hai,
Thakan bhi toh har roz hoti hai.
Bas musafir ruk nahi sakti.
Aksar log andhere ko apni duniya maan lete hain
Kadwi sachhai ko jhel nahi paate hain
Ujjale ki roshni uski andhere ki duniya ko nigal leti hai
Uski iss jhuti Jahan ki badal dati hai
Andhere ki duniya bhale hi jhuti ho sukun ke do pal deta hai
Ujjali Kiran aane waale sach ka kal deta hai
Kya kare yeh dil sach maanta hi nahi
Dhoke kaa maara hai,yakeen karna isko aata nahi
TU DELHI MAIN PUNJAB
ਸੰਨ ਸੰਤਾਲੀ ਵਾਂਗੂ ਤੂੰ ਸਾਥੋ ਵੰਡਿਅਾ ਪਾਲਿਅਾ ਨੇ।
ਹੁਣ ਵਾਂਗ 84 ਦੇ ਦੰਗਿਅਾ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਛਰਮਾਂ ਲਾ ਲਿਅਾ ਨੇ।
ਮੇਰੇ ਕਤਲ ਕਿਤੇ ਅਰਮਾਣ ਸਾਰੇ ਤੇ ਦਿਲ ਵੀ ਤੋਿੜਅਾ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ ਜਿਹਾ।।
ਨੀ ਤੇਰੀ ਨਿਅਤ ਸੋਣਿੲੇ ਦਿਲੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਜਹੀ।
ਤੇ ਮੈ ਨਾਲ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਲੱੜਦਾ ਿਰਹਾ ਦੁਖੀ ਪੰਜਾਬ ਜਿਹਾ।।
