Duniyaa tainu kabool karu
tu eh vehm kadh de
aapne aap nu horaa jeha
mna bnauna chhad de
loki banna chahn tere jeha
aisa koi nishaan gad de
jo yaari de naa te dhaba
channi ohda faha vadh de
ਦੁਨੀਆ ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੂੰ,
ਤੂੰ ਇਹ ਬੈਹਮ ਕੱਡ ਦੇ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਜਿਹਾ,
ਮਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦੇ।
ਲੋਕੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹਣ ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ,
ਐਸਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਗੱਡ ਦੇ।
ਜੋ ਯਾਰੀ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਧੱਬਾ,
ਚੰਨੀ ਉਹਦਾ ਫਾਹਾ ਵੱਡ ਦੇ।
ਚੰਨੀ ਡੀ।।
Tere laal sooha paaeya lehnga vekheyaa
dar gya c othe me mainu me ni si dekheyaa
raunda vilakda aaeyaa si ghar aapne
sahmne pyaa taa apna janaza vekheyaa
aa ek desi lok matha kehnde
ehde warga koi aashaq nahi vekhiyaa
ਤੇਰੇ ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਪਾਇਆ ਲਹਿੰਗਾ ਵੇਖਿਆ,,
ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ ਉਥੇ ਮੈਂ ਮੈਂਨੂੰ ਮੈਂ ਨੀ ਸੀ ਦੇਖਿਆ ।।
ਰੋਂਦਾ ਵਿਲਕਦਾ ਆਇਆ ਸੀ ਘਰ ਆਪਣੇ,,
ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਆ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਜਨਾਜਾ ਵੇਖਿਆ ।।
ਆ ਏਕ ਦੇਸੀ ਲੋਕ ਮੱਥਾ ਕਹਿੰਦੇ ,,
ਇਹਦੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਆਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ।।
