न जाने किस हुनर को शायरी कहते हो तुम,
हम तो वो लिखते हैं जो तुमसे कह नहीं पाते।
ਨਾਹੀ ਪਤਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਉਹੀ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੇ।
I don’t know what skill you call poetry, we just write what we cannot tell you.
ਰੰਜ ਭਰੀ ਰਾਤ ਵੱਡੀ ਏ
ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਪੈਗ਼ਾਮ ਵੱਡੇ ਨੇ
ਦਿੱਲ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਕੰਧ ਏ
ਜਾਂ ਹਾਲੇ ਪੈਗ਼ਾਮ ਅਧੂਰੇ ਨੇ
ਔਕੜਾਂ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਨੇ
ਸੁਕੂਨ ਭਰੀ ਰਾਤ ਲੱਭਣੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਏ
ਜ਼ਖਮਾਂ ਨਾਲ ਯਰਾਨੇ ਪਾ ਗਏ ਨੇ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਿਹੀ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਚ ਗਈ ਏ
ਕਿ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਨੀ ਖੁੱਦ ਦੀ
ਗਵਾਚ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ੍ਹੇਰੇ
ਦੀਵੇ ਬਾਲ ਨ੍ਹੀ ਲੱਭਦੀ ਖੁੱਸ਼ੀ
ਤਪਣਾ ਪੈਣਾ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ
ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਪਾਉਣੀਆਂ
ਨਿੱਤ ਦਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ
ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਨਾ ਹਾਲ ਸਾਡਾ
ਤਾਂ ਕੱਲੇ ਬੈਠ ਹੀ ਮੁਸਕੁਰਾ ਲੈਣੇ ਆ
ਧੁੱਪ ਮੱਥੇ ਵਜਦੀ ਸੀ ਤਾਹੀਓ ਕਰਾ
ਬੈਠ ਕਿੱਕਰ ਦਵਾਲੇ ਰਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕਾਂ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਤਾ ਸੁਭਾਅ ਫ਼ਿਕਰਾਂ ਨੇ
ਨਾ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਲਿਆਤਾ ਵਿੱਚ ਦਰਾਰਾਂ
ਨਿੱਕੀ ਨਿੱਕੀ ਗੱਲ ਪੱਥਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਵਾਬ ਪਾ ਛੱਡਦੀ
ਇੱਕ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਹਦੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਰਹਿਣੇ ਆ
ਕੱਲ੍ਹ ਕਿ ਹੋਣਾ ਖੌਰੇ ਕਾਸਤੋਂ ਰਹਿਣਾ ਸੋਚਦਾ ਖੱਤਰੀ
ਜੋ ਲਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਕੀਰਾਂ ਆਪੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਣਾ
✍️ ਤੇਰਾ ਖੱਤਰੀ