Ehsas kraya ruhaniyat da
Seene te lgge fattan ne..!!
“Roop” ishqe de raahan nu ohi pchanan
jinna khadiyan dhungiya satta ne..!!
ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਇਆ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ
ਸੀਨੇ ਤੇ ਲੱਗੇ ਫੱਟਾਂ ਨੇ..!!
“ਰੂਪ” ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਓਹੀ ਪਛਾਨਣ
ਜਿੰਨਾਂ ਖਾਧੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਨੇ..!!
देखती हु उन्हें रोज़ खिड़की से कुछ तलाश करते हुए शायद खुद की ज़मीर को खोजते हैँ
और खुद ही ना जवाब पाकर .. चुप चाप चले जातें हैँ
शायद वो समझ नी पाते जिसे वो खोजते वो उनका ज़मीर नी उनके अंदर का टुटा प्यार है ..
हर रोज़ बस अड़े पर दीखते हैँ वो ..
और फिर भी अपने घर से ना जाने कैसे मेरे घर तक आजाते हैँ .. आसमान मे देख कर कहते हैँ की..भूल जाता हूँ अपना घर
इश्क़ का नशा जो तेरा अब तक चढ़ा है ..
देखती हु वो बैग दिया हुआ मेरा .. आज तक अपने संघ रखते हैँ मानो जैसे कलेजे को ठंडक देने वाला जलजीरा हो ..या आँखों को सुलघाने वाला चमकता हीरा हो ..
पर बुधु जो हैँ इन सबमे अपना रुमाल ही भूल जाते हैँ .
जानती हु वो बस मुझे याद करते हैँ ..
तभी तो शीशे के सामने आने से हटते हैँ
अपनी शकल बता कर मेरी शकल भूलने से डरते हैँ
पहले सामने थे मेरे देखती हु अब ऊपर से वो इश्क़ जो मेरा था वो जो खो गया…..
ਦਿਲਾਸੇ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ ਝੁਠੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਕੇ ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਐਂ
ਤੇਰਿਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਾਡਾ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲ ਦਾ ਐਂ
ਤੇਰੇ ਸੱਬ ਵਾਦੇ ਝੁਠੇ ਨਿਕਲ਼ੇਂ
ਤੇਰੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਚ ਫ਼ਰੇਬ ਸੀ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝਦੇ ਰਹੇ
ਤੇਰੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਚ ਹਨੇਰ ਸੀ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਖੁਆਬਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਐਂ
ਏਹ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲ ਦਾ ਐਂ
ਸਬਰ ਨਹੀਂ ਪਿਆਰ ਦਾ
ਬੇਸਬਰ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੋ ਗਏ
ਦੁਖ ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇ ਸੀ
ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਜੂ ਰਖ ਸੋ ਗਏ
ਹਰ ਪਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾਇਆ ਮੇਰੀ ਅਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖਲਦਾ ਐਂ
ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ
ਮੇਰਾ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲ ਦਾ ਐਂ
ਤੂੰ ਦੂਰ ਤਾਂ ਹੈਂ ਪਰ ਦੂਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਨੀ
ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੇਹਰਾ ਤੇਰਾ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਐਂ
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਨਿਭਾਏ ਬੈਠੇ ਸੀ
ਤਾਂ ਏਹ ਪਿਆਰਾ ਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ੋਕ ਦੱਸ ਕਿਸਦਾ ਐਂ
ਤੇਰੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਚ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ਼ਦਾ ਐਂ
ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ
ਮੇਰਾ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲ ਦਾ ਐਂ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ
