Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status
Pehla-Pehla || Punjabi status || sad shayari
Mere naal pyar c ohnu par pehla pehla,
Mera intzaar c ohnu par pehla pehla
Na larhde c, Na russde c, Na hunde kade khafa c,
Ik dum hi badal jawange es gall da nhi pta c,
Bulliyan cho haase udd gye akhiyan nu aa gya Rona
Ajj pta lggeya ki hunda kise nu khohna
Hun vakh hon laggeya oh jhijkeya Na rta c
Ek pal hi badal jawange es gall da nhi pta c
Ohdi dhadkan mere lyi c pr pehla pehla
Ohdi tadfan mere lyi c pr pehla pehla
Mere naal pyar c ohnu par pehla pehla,
Mera intzaar c ohnu par pehla pehla
par pehla pehla!!
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ.
ਨਾ ਲੜਦੇ ਸੀ, ਨਾ ਰੁੱਸਦੇ ਸੀ, ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਕਦੇ ਖਫਾ ਸੀ,
ਇਕ ਦਮ ਹੀ ਬਦਲ ਜਾਵਾਂਗੇ ਇਸ ਗਲ ਦਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ,
ਬੁੱਲੀਆਂ ਚੋ ਹਾਸੇ ਉੱਡ ਗਏ, ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆ ਗਿਆ ਰੋਣਾ,
ਅੱਜ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੋਹਣਾ,
ਹੁਣ ਵੱਖ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ, ਉਹ ਝਿਜਕਿਆ ਨਾ ਰਤਾ ਸੀ,
ਇਕ ਪਲ ਹੀ ਬਦਲ ਜਾਵਾਂਗੇ ਇਸ ਗਲ ਦਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ,
ਉਹਦੀ ਧੜਕਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੀ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਉਹਦੀ ਤੜਫਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੀ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਮੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ..!!
Title: Pehla-Pehla || Punjabi status || sad shayari
DO HOR HANJU MERE NAINA CHON || Very Sad and Soft Punjabi poetry
kujh lafz hor kehnu nu baki c
kujh dil de haal sunane baki c
par oh bin sune
alwida keh mudh gaye
do hor hanju mere naina chon kir gaye
me socheya c
oh ik waar taan mudh takega
pola jeha muskura
milan di aas fir rakhega
par koi mul na piya
bitaye pallan da
jad oh sare sunehri pal
ohde jehn chon mitt gaye
do hor hanju mere naina chon kir gaye
gagan kamla kwaab szaa baitha c zindagi da
eve saah bna baitha c ohnu zindagi da
ohdi bholi jehi soorat nu jad vehnde vehnde
parde mere naina ton gir gaye
to hor hanju naina mereyaan cho
lahu ban kir gaye
to hor hanju naina mereyaan cho
lahu ban kir gaye
ਕੁਝ ਲਫਜ਼ ਹੋਰ ਕਹਿਣੇ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸੀ
ਕੁਝ ਦਿਲ ਦੇ ਹਾਲ ਸੁਣਾਉਣੇ ਬਾਕੀ ਸੀ
ਪਰ ਉਹ ਬਿਨ ਸੁਣੇ
ਅਲਵੀਦਾ ਕਹਿ ਮੁੜ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਕਿਰ ਗਏ
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ
ਉਹ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਮੁੜ ਤੱਕੇਗਾ
ਪੋਲਾ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕੁਰਾ
ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਫਿਰ ਰੱਖੇਗਾ
ਪਰ ਕੋਈ ਮੁਲ ਨਾ ਪਿਆ
ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਲ
ਉਹਦੇ ਜ਼ਿਹਨ ਚੋਂ ਮਿਟ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਕਿਰ ਗਏ
ਗਗਨ ਕਮਲਾ ਖਵਾਬ ਸਜਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਐਂਵੇ ਸਾਹ ਬਣਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਉਹਦੀ ਭੋਲੀ ਜੇਹੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਜਦ ਵੇਹੰਦੇ ਵੇਹੰਦੇ
ਪਰਦੇ ਮੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਤੋਂ ਗਿਰ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ਚੋਂ
ਲਹੂ ਬਣ ਕਿਰ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ਚੋਂ
ਲਹੂ ਬਣ ਕਿਰ ਗਏ
