Chala gya oh te utto ho gyi shaam c
Oh khush te khaas c mein dard bhari te aam c๐๐
เจเจฒเจพ เจเจฟเจ เจเฉเจน เจคเฉ เจเฉฑเจคเฉเจ เจนเฉ เจเจ เจธเจผเจพเจฎ เจธเฉ
เจเจน เจเฉเจธเจผ เจคเฉ เจเจผเจพเจธ เจธเฉ เจฎเฉเจ เจฆเจฐเจฆ เจญเจฐเฉ เจคเฉ เจเจฎ เจธเฉ๐๐
You get older and you learn there is one sentence, just four words long, and if you can say it to yourself it offers more comfort than almost any other. It goes like this: At least I tried
Ann Brashares
Likhan waaleyaa ho ke dyaal likh de
mere karmaa ch mere yaar da pyar likh de
ik likhi na mere yaar da vichodha
hor bhawe dukh hazaar likh de
เจฒเจฟเจเจฃ เจตเจพเจฒเจฟเจ๐๐ป เจนเฉ เจเฉ เจฆเจฟเจเจฒ เจฒเจฟเจ เจฆเฉ๐
เจฎเฉเจฐเฉ เจเจฐเจฎเจพเจ๐๐ปเจ เจฎเฉเจฐเฉ เจฏเจพเจฐ๐ฉโโค๏ธโ๐จเจฆเจพ เจชเจฟเจเจฐ๐ เจฒเจฟเจ เจฆเฉ๐
เจเฉฑเจ เจฒเจฟเจเฉ เจจเจพ๐๐ปเจฎเฉเจฐเฉ เจฏเจพเจฐ เจฆเจพ เจตเจฟเจเฉเฉเจพ๐ญ
เจนเฉเจฐ เจญเจพเจตเฉ เจฆเฉเฉฑเจ๐ฃเจนเฉเจพเจฐ เจฒเจฟเจ เจฆเฉ๐๐ฉโโค๏ธโ๐จ๐
