Mere dil di har kahani da vazood tu hai
har shaam varde khaareyaan di boond tu hai
mere adhoore khawaban di neend tu hai
meri shayari de alfazan di umeed tu hai
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵਾਜੂਦ ਤੂੰ ਹੈ
ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਵਰਦੇ ਖਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬੂੰਦ ਤੂੰ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਅਧੂਰੇ ਖਵਾਬਾਂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਤੂੰ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੇ ਅਲਫਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਤੂੰ ਹੈ
हदें शहर से निकली तो गांव गांव चली
कुछ यादें मेरे संग पांव-पांव चली
सफर में धूप का हुआ तो तजुर्बा हुआ
वो जिंदगी ही क्या जो छांव-छांव चली
Har vaar alfaaz hi kafi nahi hunde
kise nu samjaun lai
kade kade chapedaan v chhadniyaan paindiaan ne
ਹਰ ਵਾਰ ਅਲਫ਼ਾਜ਼ ਹੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦੇ,
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ..
ਕਦੇ ਕਦੇ ਚਪੇੜਾਂ ਵੀ ਛੱਡਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਨੇ।
