अपनी हरेक अदा से मुझे अपना
कायल बना देगा,
वो मुझे छूएगा भी नहीं और मुझे
पागल बना देगा।
Best Punjabi - Hindi Love Poems, Sad Poems, Shayari and English Status
Kade mukkdi nhio taarif teri|poetry
ਜੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਮਹਿਕਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ..
ਮਹਿਕ ਦੇ ਕੇ ਓਹ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੇ ਨੇ..!!
ਜੇ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਗੱਲ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੀ..
ਕਿਸੇ ਹਾਦਸੇ ‘ਚ ਹੋ ਉਹ ਵੀ ਫ਼ਨਾ ਜਾਂਦੇ ਨੇ..!!
ਐਸੀ ਦਿਖਦੀ ਨਹੀਉਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ..
ਰਹੇ ਜੁੱਗਾਂ ਜੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਅਮਰ ਜਿਹੜੀ..!!
ਪਰ ਅਮਰ ਰਹਿੰਦੀ ਏ ਅਲਫਾਜ਼ਾਂ ‘ਚ ਮੇਰੇ..
ਐਸੀ ਸੱਜਣ ਮੇਰੇ ਏ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੇਰੀ..!!
ਜੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਬਰਸਾਤਾਂ ਦੀ..
ਬੱਦਲ ਆ ਕੇ ਵਹਿ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ..!!
ਜੇ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਗੱਲ ਉੱਡਦੇ ਪਰਿੰਦਿਆਂ ਦੀ..
ਸ਼ਾਮ ਪੈਣ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਰਾਹੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ..!!
ਸਭ ਕੁਝ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਏ ਵਕ਼ਤ ਨਾਲ..
ਇੱਕ ਮੁੜਦੀ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਅਲਫਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ..!!
ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਚਲਦੇ ਜੋ ਲਫ਼ਜ਼ ਮੇਰੇ..
ਤੇ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੇਰੀ..!!
ਜੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ..
ਇਕ ਦਿਨ ਇਸਨੇ ਵੀ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ ਏ..!!
ਜੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਜੀਵ ਦੀ..
ਸਾਹ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਰੁੱਕ ਜਾਣਾ ਏ..!!
ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ‘ਚ ਰਹਿੰਦੀ ਜੋ ਸਿਆਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦੀ..
ਐਸੀ ਪਾਗਲ ਹੋਈ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਕਲਮ ਮੇਰੀ..!!
ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਏ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣੀ ਏ ਇੱਕ ਦਿਨ..
ਪਰ ਮੁੱਕਣੀ ਨਹੀਂਉ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੇਰੀ..!!
ਤੇਰੀ ਕਰਾ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੇ ਕੀ ਕਰਾਂ..
ਰੱਬੀ ਨੂਰ ਜਿਹਾ ਤੂੰ ਜਾਪਦਾ ਏ..!!
ਕਣ ਕਣ ‘ਚ ਫੈਲਿਆ ਇਹਸਾਸ ਤੂੰ ਲਗਦਾ ਏ..
ਹਵਾਵਾਂ ‘ਚ ਬੈਠਾ ਕਦੇ ਸਾਡੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਕਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮਾਪਦਾ ਏ..!!
ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ‘ਚ ਵੀ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ..
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਰ ਨਿਖਾਰਦਾ ਏ..!!
ਕਦੇ ਕੋਇਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ‘ਚ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਏ ਮੈਨੂੰ..
ਕਦੇ ਸੂਰਜ ਬਣ ਕੇ ਮੈਂਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਏ..!!
ਸਾਰੀ ਕੁਦਰਤ ‘ਚ ਵੱਸਿਆ ਏ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀ ਚੀਜ਼ ਗਿਣਾਵਾਂ..
ਜੋ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਬਾਖੁਬੀਅਤ ਨਾਲ ਦੱਸ ਸਕੇ ਐਸੀ ਸੋਹਣਿਆਂ ਮੇਰੇ ਇਥੇ ਚੀਜ਼ ਕਿਹੜੀ..!!
ਅਲਫਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਮੁੱਕਣੇ ਨਹੀਂ ਤੇ ਤੂੰ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ..
ਕਹੇ “ਰੂਪ” ਐਸੀ ਏ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੇਰੀ..!!
J mein gall kra mehkde fullan di..
Mehk de k oh v ik din murjha jnde ne..!!
J kra m gall sohne chehreya di..
Kise haadse ch ho oh v fanaa jnde ne.!!
Esi dikhdi nhio koi cheez menu..
Rhe juggaa juggaa tk amar jehri..!!
Pr amar rehndi e alfazan ch mere..
Esi sajjan mere e taarif teri..!!
J mein gall kraa barsaatan di..
Baddl aa k veh tur jande ne..!!
J kraa mein gall udd de prindeya di..
Shaam pen te oh v raahon mud jande ne..!!
Sab kuj mud janda e waqt naal..
Ek mud di nhi mere alfazan di hneri..!!
Khatam nhi hunde chlde Jo lafz mere..
Te vadhdi jandi e taarif teri..!!
J mein gall kra Puri duniya di..
Ek din es ne v mukk jana e..!!
J gall kraa ik ik jeev di..
Saah ehna da v ant vele rukk jana e..!!
Mere hathan ch rehndi Jo seaahi mukkn to v nhi drr di..
Esi pagl hoyi tere pishe kalam meri..!!
Puri duniya e khatam ho jani e ikk din..
Pr mukkni nhio taarif teri..!!
Teri kraa taarif te ki kraa..
Rabbi noor jeha tu japda e..!!
Kan kan vich faileya ehsas tu lgda e..
Hwawa ch baitha..kde sadi duri te kde nazdiki maapda e..!!
Baarish diyan boonda ch v vsseya hoya..
Kudrat da roop hor nikharda e..!!
Kde koyal di awaj ch bulonda e menu..
Kde suraj ban k menu neharda e ..!!
Sari kudrat ch vsseya e tu Ki ki cheez ginava..
Jo tere bare bakhubiat naal ds ske esi sohneya mere ethe cheez kehri..!!
Alfaaz mere mukkne nhi..te tu kde Puri trah byan hona nhi..
Kahe “Roop” esi e taarif teri..!!
Title: Kade mukkdi nhio taarif teri|poetry
AADMI EK || akbar birbal kahani hindi
एक बार अकबर और बीरबल बागीचे में बैठे थे। अचानक अकबर ने बीरबल से पूछा कि क्या तुम किसी ऐसे इन्सान को खोज सकते हो जिसमें अलग-अलग बोली बोलने की खूबी हों?
बीरबल ने कहा, क्यों नहीं, मै एक आदमी जानता हूँ जो तोते की बोली बोलता है, शेर की बोली बोलता है, और गधे की बोली भी बोलता है। अकबर इस बात को सुन कर हैरत में पड़ गए। उन्होने बीरबल को कहा किअगले दिन उस आदमी को पेश किया जाये।
बीरबल उस आदमी को अगले दिन सुबह दरबार में ले गए। और उसे एक छोटी बोतल शराब पीला दी। अब हल्के नशे की हालत में शराबी अकबर बादशाह के आगे खड़ा था। वह जानता था की दारू पी कर आया जान कर बादशाह सज़ा देगा। इस लिए वह गिड़गिड़ाने लगा। और बादशाह की खुशामत करने लगा। तब बीरबल बोले की हुज़ूर, यह जो सज़ा के डर से बोल रहा है वह तोते की भाषा है।
उसके बाद बीरबल ने वहीं, उस आदमी को एक और शराब की बोतल पिला दी। अब वह आदमी पूरी तरह नशे में था। वह अकबर बादशाह के सामने सीना तान कर खड़ा हो गया। उसने कहा कि आप नगर के बादशाह हैं तो क्या हुआ। में भी अपने घर का बादशाह हूँ। मै यहाँ किसी से नहीं डरता हूँ।
बीरबल बोले कि हुज़ूर, अब शराब के नशे में निडर होकर यह जो बोल रहा है यह शेर की भाषा है।
अब फिर से बीरबल ने उस आदमी का मुह पकड़ कर एक और बोतल उसके गले से उतार दी। इस बार वह आदमी लड़खड़ाते गिरते पड़ते हुए ज़मीन पर लेट गया और हाथ पाँव हवा में भांजते हुए, मुंह से उल-जूलूल आवाज़ें निकालने लगा। अब बीरबल बोले कि हुज़ूर अब यह जो बोल रहा है वह गधे की भाषा है।
अकबर एक बार फिर बीरबल की हाज़िर जवाबी से प्रसन्न हुए, और यह मनोरंजक उदाहरण पेश करने के लिए उन्होने बीरबल को इनाम दिया।