ਕਿਦਾਂ ਆਪਣੇਆ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਬੇਗਾਨੇ ਹੋ ਗਏ
ਸਾਡੇ ਠਿਕਾਨੇ ਓਹਦੇ ਕਰਕੇ ਮੇਹਖਾਣੇ ਹੋ ਗਏ
ਮੈਂ ਓਹਨੂੰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਸਮਝਦਾਂ ਰਿਹਾ ਓਹਦਾ ਰਾਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ
ਐਹ ਛੱਡੋ ਗੱਲ ਆਸ਼ਕਾ ਦੀ ਏਹ ਤਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਅਫਸਾਨੇ ਹੋ ਗਏ
ਗਲ਼ ਗਲ਼ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੇਹਨ ਵਾਲੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਨੀ ਹੁੰਦੇ
ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਦਰਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਨੀ ਸੋਂਦੇ
ਏਹ ਤਾਂ ਵਕਤ ਸਾਡਾ ਮਾਡ਼ਾ ਐਂ ਵਰਨਾ ਕਦੇ ਚੇਹਰੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਵੀ ਹਾਸਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ
ਏਹ ਤਾਂ ਦਰਦ ਲੁਕਾਈ ਬੈਠੇ ਆ ਵਰਨਾ ਇਦਾਂ ਤਾ ਕਦੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋੰਦੇ
ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਦਰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੋ ਗਏ
ਐਹ ਤਾਂ ਵਕਤ ਮਾਡ਼ਾ ਐਂ ਉਸਤਾਦ ਤਾਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ
ਆਪਣੇਆ ਤੋਂ ਬੇਗਾਨੇ ਹੋ ਗਏ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ 🌷
Tu parchhawe nu rakh aapna sathi
te horaan te hak jatauna chhad de
dila mereya
manzil te rakh nigah hamesha
awe pichhe mudh dekhna chhad de
ਤੂੰ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ
ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੇ ਹੱਕ ਜਤਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦੇ
ਦਿਲਾ ਮੇਰਿਆ
ਮੰਜਿਲ ਤੇ ਰੱਖ ਨਿਗਾਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ
ਅੈਂਵੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਵੇਖਣਾ ਛੱਡਦੇ