Jo asi dujeya nu dewange ohi
Wapas sade kol aawega bhawein
Oh izzat howe sanmaan howe
Jaa fir dhokha๐
เจเฉ เจ
เจธเฉเจ เจฆเฉเจเจฟเจเจ เจจเฉเฉฐ เจฆเฉเจตเจพเจเจเฉ เจเจนเฉ
เจตเจพเจชเจธ เจธเจพเจกเฉ เจเฉเจฒ เจเจตเฉเจเจพ เจญเจพเจตเฉเจ,
เจเจน เจเฉฑเฉเจค เจนเฉเจตเฉ เจธเจจเจฎเจพเจจ เจนเฉเจตเฉ
เจเจพเจ เจซเจฟเจฐ เจงเฉเจเจพ ๐
meri barbaadi de do kal
ik kal jo kade auna nahi
te dujha kal jo jehan chon kade jaana nai
เจฎเฉเจฐเฉ เจฌเจฐเจฌเจพเจฆเฉ เจฆเฉ เจเจพเจฐเจจ เจฆเฉ เจเฉฑเจฒ
เจเจ เจเฉฑเจฒ เจเฉ เจเจฆเฉ เจเจเจฃเจพ เจจเจนเฉ
เจคเฉ เจฆเฉเจเจพ เจเฉฑเจฒ เจเฉ เฉเจนเจฟเจจ เจเฉเจ เจเจฆเฉ เจเจพเจฃเจพ เจจเจนเฉเจ
Mashhoor hone ki khwaish nhi hme,
Aap hme jaante hai bs itna kaafi hai..
Paas se dekhne ki khwaish nhi hme,
Door se dekh lete hai bs itna kaafi hai..
Nzre milaane ki khwaish nhi hme,
Teri nazaron me khud ko dekh lete hai, bs itna kaafi hai.
Neend aane ki khwaish nhi hme,
Teri baaton me raat guzar jaaye, bs itna kaafi hai..
Likhne ki khwaish nhi hai hme,
Lafz panno pe khud uttar aaye, bs itna kaafi hai..
Tumhe maangne ki khwaish nhi hme,
tumhaare saath do pal mil jaaye, bs itna kaafi hai..
