vichodha pyaar ni dubaara milda e
murjhaeya hoeyaa ful dubaara nahi khilda e
saat janama da saath den di taa bas gal hundi e
ehna galla vich aun wala barbaad hunda e
ਬਿਛੋੜਾ ਪਿਆਰ ਨੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਐਂ
ਮੁਰਝਾਇਆ ਹੋਇਆ ਫੁੱਲ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਖਿਲਦਾ ਐ
ਸਾਤ ਜਨਮਾ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਦੀ ਤਾ ਬਸ ਗਲ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਐਹਣਾ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲ਼ਾ ਬਰਬਾਦ ਹੁੰਦਾ ਐਂ
—ਗੁਰੂ ਗਾਬਾ 🌷
इस जीवन से जुड़ा एक सवाल है हमारा~
क्या हमें फिर से कभी मिलेगा ये दोबारा?
समंदर में तैरती कश्ती को मिल जाता है किनारा~
क्या हम भी पा सकेंगे अपनी लक्ष्य का किनारा?
जिस तरह पत्तों का शाखा है जीवन भर का सहारा~
क्या उसी तरह मेरा भी होगा इस जहां में कोई प्यारा?
हम एक छोटी सी उदासी से पा लेते हैं डर का अंधियारा~
गरीब कैसे सैकड़ों गालियां खा कर भी कर लेतें है गुजारा ?
जिस तरह आसमान मे रह जाते सूरज और चांद-तारा ~
क्या उस तरह रह पाएगा हमारी दोस्ती का सहारा ?
जैसे हमेशा चलती रहती है नदियों का धारा~
क्या हम भी चल सकेंगे अपनी राह की धारा ?
ਮੈਂ ਰੰਗਣਾ ਚਾਹੁਣਾ ਹੈ
ਰੰਗ ਜੋ ਪਿਆਰ ਦੇ ਆ
ਇਹ ਬਰਸਾਤੀ ਮੌਸਮ ਹੀ ਤਾਂ
ਦਿਨ ਇਜਹਾਰ ਦੇ ਆ
ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੇ ਆ ਰਾਹ ਇਸ਼ਕ ਦੇ
ਕੱਚੇ ਇਸ਼ਕ ਕਦੋ ਆਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇ ਆ
ਕੋਈ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ
ਨਥਾਣੇ ਵਰਗੇ ਕਿਥੋਂ ਦਿਲ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਆ।
ਬੜੇ ਹੀ ਸੰਗੀਨ ਹੁੰਦੇ ਆ ਨਥਾਣਿਆ
ਇਹ ਜੋ ਮਸਲੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਆ।
