Jo insaan tuhade pyar nal tuhada nhi hoya.
Uhnu rabb kolo duawa kr kr mangan da ve koi fayeda nhiโฆ..๐ฅบ๐
เจเฉ เจเจจเจธเจพเจจ เจคเฉเจนเจพเจกเฉ เจชเจฟเจเจฐ เจจเจพเจฒ เจคเฉเจนเจพเจกเจพ เจจเจนเฉ เจนเฉเจเจ .
เจเจนเจจเฉ เจฐเฉฑเจฌ เจเฉเจฒเฉ เจฆเฉเจเจตเจพ เจเจฐ เจเจฐ เจฎเฉฐเจเจฃ เจฆเจพ เจตเฉ เจเฉเจ เจซเจพเจเจฆเจพ เจจเจนเฉโฆ..๐ฅบ๐
Sach dasaan tere ton baad jive mera haaz hi ni hoyea
Chehre akhaan moore bahut aun
par pehla vaang dil da kade rajj hi ni hoyeaa
eh gal mere kapde, boot, paggan nu pata
miln ton pehla kinni vaar badle me
sach dassan ohde vaang hun maithon kade sajj v ni hoyeaa
Gairi di hun kyu koi na saar tainu
chal tuv nikal te yaadan ton v mukat kar mainu
hun hor tang na kar mainu
hun hor tang naa kar mainu
เจธเจ เจฆเจธเจพเจ เจคเฉเจฐเฉ เจคเฉเจ เจฌเจพเจฆ เจเจฟเจตเฉเจ เจฎเฉเจฐเจพ เจนเจพเจ เจนเฉ เจจเฉ เจนเฉเจเจ
เจเฉเจนเจฐเฉ เจ
เจเจพเจ เจฎเฉเจฐเฉ เจฌเจนเฉเจค เจเจเจฃ,
เจชเจฐ เจชเจนเจฟเจฒเจพเจ เจตเจพเจเจ เจฆเจฟเจฒ เจฆเจพ เจเจฆเฉ เจฐเฉฑเจ เจนเฉ เจจเฉ เจนเฉเจเจ
เจเจน เจเฉฑเจฒ เจฎเฉเจฐเฉ เจเฉฑเจชเฉเฉ, เจฌเฉเจ, เจชเจเจพเจ เจจเฉเฉฐ เจชเจคเจพ
เจฎเจฟเจฒเจฃ เจคเฉเจ เจชเจนเจฟเจฒเจพเจ เจเจฟเจจเฉ เจตเจพเจฐ เจฌเจฆเจฒเฉ เจฎเฉเจ
เจธเจ เจฆเจธเจพเจ เจเจนเจฆเจพเจ เจตเจพเจเจ เจนเฉเจฃ เจฎเฉเจคเฉเจ เจเจฆเฉ เจธเฉฑเจ เจตเฉ เจจเฉ เจนเฉเจเจ
เจเฉเจฐเฉ เจฆเฉ เจนเฉเจฃ เจเจฟเจเจ เจเฉเจ เจจเจพ เจธเจพเจฐ เจคเฉเจจเฉเฉฐ
เจเจฒ เจคเฉเจตเฉ เจจเจฟเจเจฒ เจคเฉ เจฏเจพเจฆเจพเจ เจคเฉเจ เจตเฉ เจฎเฉเจเจค เจเจฐ เจฎเฉเจจเฉ
เจนเฉเจฃ เจนเฉเจฐ เจคเจพเจเจ เจจเจพ เจเจฐ เจฎเฉเจจเฉเฉฐ
เจนเฉเจฐ เจคเจพเจเจ เจจเจพ เจเจฐ เจฎเฉเจจเฉเฉฐ
โGaRrY BuMrAh
I’m not sure who wrote this, but it is Beautiful. ๐โค
Twas’ 24 days into the month of May, When 19 beautiful children stormed through Heaven’s gate. Their smiles were contagious, their laughter filled the air. They could hardly believe all the beauty they saw there. They were filled with such joy; they didn’t know what to say. They remembered nothing of what had happened earlier that day. “Where are we,” asked a little girl, as quiet as a mouse. “This is heaven,” declared a small boy. “We’re spending the rest of eternity at God’s house.” When what to their wondering eyes did appear, But Jesus, their Savior. The children gathered near. He looked at them and smiled, and they smiled just the same. Then He opened His arms and He called them one at a time by name. And in that moment was joy, that only Heaven can bring. Those children all flew into the arms of their King of Kings. And as they lingered in the warmth of His great BIG embrace, One small girl turned and looked at Jesus face to face. And as if He could read all the questions she had, He gently whispered to her, “I’ll take care of Mom and Dad.” Then He looked down on Earth, at the world far below. He saw all of the hurt, the sorrow and woe. Then He closed His eyes and He outstretched His hand, “I now send peace to all the hurting mothers and fathers, Who instantly and senselessly lost their sons and daughters, Let My power and presence re-enter this land! May this country be delivered from the hands of fools. I’m taking back my nation. I’m taking back my schools!” Then He and the children stood up without a sound. “Come now my children let me show you around.” Excitement filled the space, some skipped and some ran; All displaying enthusiasm that only a small child can. And I heard Him proclaim as He walked out of sight, “In the midst of this darkness, I AM STILL THE LIGHT!! ๐๐ป๐๐ป
