कितने गुज़र गए ज़माने यूँ ज़ख्म खाने में,
बडा वक़्त लगाते हो यार मरहम लगाने में.
दासबर्दार तेरे इश्क़ में आशनाई गवा बैठे,
बावर्णा दिल-खवा अपने भी थे ज़माने में.
जो क़ल्ब परोसता है ग़ज़लों में बेदिली से मुसाहिब,
मुझे भी तोह सुना कोनसा ग़म है तेरे अफ़साने में.
मेरा ग़म कौन जाने मैं पौधा ही जानू हिज्र-ए-गुल,
बीस दिन लगते है अशर कली को फूल बनाने में…
Gal taa karda, par gallan kyu ni karda
pehla waang mere gusse te meri aakad nu has ke kyu ni jarda
kehnde jida paani na deiye, taa ik rukh suk janda ae
bas use taraa gehri khamoshi naal gehra rishta titt janda ae
je me galat howa, mainu jhidhkeyaa kar
aiwe gal dil ch na dabeyaa kar
je main tainu har gal dasdi, tu v dil di har gal daseyaa kar
ਗੱਲ ਤਾਂ ਕਰਦਾ,ਪਰ ਗੱਲਾਂ ਕਿਓ ਨੀ ਕਰਦਾ..
ਪਹਿਲਾ ਵਾਂਗ ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਆਕੜ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਉ ਨੀ ਜਰਦਾ..
ਕਹਿੰਦੇ ਜਿੱਦਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਦੇਈਏ,ਤਾਂ ਇਕ ਰੁੱਖ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਏ..
ਬਸ ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਗਹਿਰੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਹਿਰਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਏ..
ਜੇ ਮੈਂ ਗਲਤ ਹੋਵਾ,ਮੈਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਕਰ,
ਐਂਵੇ ਗੱਲ ਦਿਲ ਚ ਨਾ ਦਬਿਆ ਕਰ..
ਜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦੀ,ਤੂੰ ਵੀ ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਦਸਿਆ ਕਰ..
me raunda reha
te oh hasdi rahi
bewafa mainu
oh dasdi rahi
ਮੈਂ ਰੌਂਦਾ ਰਿਹਾ
ਤੇ ਉਹ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ।
ਬੇਵਫ਼ਾ ਮੈਨੂੰ
ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਰਹੀ।
