कितने गुज़र गए ज़माने यूँ ज़ख्म खाने में,
बडा वक़्त लगाते हो यार मरहम लगाने में.
दासबर्दार तेरे इश्क़ में आशनाई गवा बैठे,
बावर्णा दिल-खवा अपने भी थे ज़माने में.
जो क़ल्ब परोसता है ग़ज़लों में बेदिली से मुसाहिब,
मुझे भी तोह सुना कोनसा ग़म है तेरे अफ़साने में.
मेरा ग़म कौन जाने मैं पौधा ही जानू हिज्र-ए-गुल,
बीस दिन लगते है अशर कली को फूल बनाने में…
ਹੁਣ ਨ੍ਹੀ ਬਦਨਾਮ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਜਵਾਨੀ
ਵੇਖ ਆਇਆਂ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ
ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ
ਭੱਜਣ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ ਹੰਝੂ ਵਾਲੇ ਕੈਮੀਕਲ ਤੋਂ
ਸਿਰਸੇ ਨਦੀ ਦਾ ਸੀ ਜਿੱਦਣ ਉਫਾਨ ਚੜ੍ਹਿਆ
ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਿੱਖ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਚਮਕਿਆ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਸੀ ਹੋਣਾ
ਵੀਰਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘਾਂ
ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ
ਹਾਲੇ ਵੀ ਜੋ ਪੱਖ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਪੁਰਦਾ ਉਹ ਗੱਦਾਰ ਤੇ ਨ੍ਹੀ ਵਸਨੀਕ ਸਾਡਾ
ਗਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਬਥੇਰੀਆਂ ਨੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਭ ਕੰਨ ਤੇ ਦਿੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰੱਖੋ
ਫ਼ਾਰਸੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਗੱਤਕਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ ਸਾਡੇ ਗੁਰੁਸਾਹਿਬਾਨ
ਸੰਤਾਲੀ ਚੁਰਾਸੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੀ ਸਾਡਾ
ਮੇਰੇ ਪੰਜਾਬ ਕੱਲੇ ਦੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਗਏ ਬਟਵਾਰੇ
ਲਹਿੰਦੇ ਪਾਸੇ ਕਿਹੜਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੱਲ ਪਰਬਤ ਪਿਆਰਾ
ਯੁੱਧ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਹੋਂਦ ਤੇ ਬੋਲੀ ਦਾ ਹੈਂ ਚੱਲਦਾ।
✍️ ਖੱਤਰੀ (ਸੁਦੀਪ ਮਹਿਤਾ)
