
Dua rabb ton har raza ch vi tu howe
Mein jitta teri zindagi hou naam mere
Mein hara te saza ch vi tu Howe..!!

Sayad main tujhe kvi keh na sku
Tu kitna khas h mere liye
Bs dil me khwahish liye
Ye sochti hu kmse km tu paas to h mere
Janti hu tu paas ho kr v bohot dur h mujhse
Phir v mera sb kuch h tujhse
Jb maine tujhe pehli baar dekha us waqt aisa lga jaise tu aaya hi h mere liye
Jb tujhse baatein hui to lga ki bs tujhe sunti rhu
Jb tujhse pehli bar mili tb aisa lga jaise wo saam ruk jaaye or tere paas main baithi rhu
Jb tune pehli bar chuwa dhadkanein tej ho gyi or tb pta chla tu kya h mere liye
Aaj v us ek pal ka intezaar h mujhe
Kaise bdh jaaun aage iss duniya me
Tu hi to ek duniya h mere liye …
Maana thori si naadan hu main pr is naadani me v kitna pyar krti hu tujhse
Tera chehra ek baar dikh jaaye to aankhe nam ho jaati h
Teri mehek aaj v teri yaad dila jaati h
Tu mujhse kitna v door ho jaaye pr ye dil maine rkh di h ab tere liye
sikaayaton me mza tvi h jb tu ho mere pas sunne k liye.. Aaj v meri aankhein tarasti h tujhe ek baar dekhne k liye
Zindagi bhr tere saath rehna tha pr teri khushi k liye v to maine duwa maanga tha
Tu mere sath reh ya na reh teri yaadein hmesha rhengi
Tujhe zindagi bhr k liye apne sath rkha h maine , tu meri yaadon me kaid hai hmesha k liye q ki ye intejar v to rhega aankhri saans tk k liye.
kujh lafz hor kehnu nu baki c
kujh dil de haal sunane baki c
par oh bin sune
alwida keh mudh gaye
do hor hanju mere naina chon kir gaye
me socheya c
oh ik waar taan mudh takega
pola jeha muskura
milan di aas fir rakhega
par koi mul na piya
bitaye pallan da
jad oh sare sunehri pal
ohde jehn chon mitt gaye
do hor hanju mere naina chon kir gaye
gagan kamla kwaab szaa baitha c zindagi da
eve saah bna baitha c ohnu zindagi da
ohdi bholi jehi soorat nu jad vehnde vehnde
parde mere naina ton gir gaye
to hor hanju naina mereyaan cho
lahu ban kir gaye
to hor hanju naina mereyaan cho
lahu ban kir gaye
ਕੁਝ ਲਫਜ਼ ਹੋਰ ਕਹਿਣੇ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸੀ
ਕੁਝ ਦਿਲ ਦੇ ਹਾਲ ਸੁਣਾਉਣੇ ਬਾਕੀ ਸੀ
ਪਰ ਉਹ ਬਿਨ ਸੁਣੇ
ਅਲਵੀਦਾ ਕਹਿ ਮੁੜ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਕਿਰ ਗਏ
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ
ਉਹ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਮੁੜ ਤੱਕੇਗਾ
ਪੋਲਾ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕੁਰਾ
ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਫਿਰ ਰੱਖੇਗਾ
ਪਰ ਕੋਈ ਮੁਲ ਨਾ ਪਿਆ
ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਲ
ਉਹਦੇ ਜ਼ਿਹਨ ਚੋਂ ਮਿਟ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਕਿਰ ਗਏ
ਗਗਨ ਕਮਲਾ ਖਵਾਬ ਸਜਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਐਂਵੇ ਸਾਹ ਬਣਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਉਹਦੀ ਭੋਲੀ ਜੇਹੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਜਦ ਵੇਹੰਦੇ ਵੇਹੰਦੇ
ਪਰਦੇ ਮੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਤੋਂ ਗਿਰ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ਚੋਂ
ਲਹੂ ਬਣ ਕਿਰ ਗਏ
ਦੋ ਹੋਰ ਹੰਝੂ ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ਚੋਂ
ਲਹੂ ਬਣ ਕਿਰ ਗਏ