Aksar log andhere ko apni duniya maan lete hain
Kadwi sachhai ko jhel nahi paate hain
Ujjale ki roshni uski andhere ki duniya ko nigal leti hai
Uski iss jhuti Jahan ki badal dati hai
Andhere ki duniya bhale hi jhuti ho sukun ke do pal deta hai
Ujjali Kiran aane waale sach ka kal deta hai
Kya kare yeh dil sach maanta hi nahi
Dhoke kaa maara hai,yakeen karna isko aata nahi
Tere laal sooha paaeya lehnga vekheyaa
dar gya c othe me mainu me ni si dekheyaa
raunda vilakda aaeyaa si ghar aapne
sahmne pyaa taa apna janaza vekheyaa
aa ek desi lok matha kehnde
ehde warga koi aashaq nahi vekhiyaa
ਤੇਰੇ ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਪਾਇਆ ਲਹਿੰਗਾ ਵੇਖਿਆ,,
ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ ਉਥੇ ਮੈਂ ਮੈਂਨੂੰ ਮੈਂ ਨੀ ਸੀ ਦੇਖਿਆ ।।
ਰੋਂਦਾ ਵਿਲਕਦਾ ਆਇਆ ਸੀ ਘਰ ਆਪਣੇ,,
ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਆ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਜਨਾਜਾ ਵੇਖਿਆ ।।
ਆ ਏਕ ਦੇਸੀ ਲੋਕ ਮੱਥਾ ਕਹਿੰਦੇ ,,
ਇਹਦੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਆਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ।।
Dil ki dastaan thi, ek pyaara sa afsana,
Milke juda hue, hum ek duje se begana.
Vaadein karke chhod gaye, tanhaaiyon mein tadapte,
Tut gaya tha dil, pyaar ki raahon mein lapakkar!
