Khiyal kare je mere hasseyan te oh
Hassde chehre ki te ronde mukhde ki๐..!!
Ohnu fark pai jawe je mere hnjhuyan naal
Fir dard ki te dukhde ki๐..!!
เจเจฟเจเจฒ เจเจฐเฉ เจเฉ เจฎเฉเจฐเฉ เจนเจพเจธเจฟเจเจ ‘เจคเฉ เจเจน
เจนเฉฑเจธเจฆเฉ เจเจฟเจนเจฐเฉ เจเฉ เจคเฉ เจฐเฉเจเจฆเฉ เจฎเฉเฉฑเจเฉเฉ เจเฉ๐..!!
เจเจนเจจเฉเฉฐ เจซเจฐเจ เจชเฉ เจเจพเจตเฉ เจเฉ เจฎเฉเจฐเฉ เจนเฉฐเจเฉเจเจ เจจเจพเจฒ
เจซเจฟเจฐ เจฆเจฐเจฆ เจเฉ เจคเฉ เจฆเฉเฉฑเจเฉเฉ เจเฉ๐..!!
Me miln atinu us duniyaa ch
jithe mil ke vichhdan da koi riwaaz na howe
เจฎเฉเจ เจฎเจฟเจฒเจฃเจพ เจคเฉเจจเฉเฉฐ เจเจธ เจฆเฉเจจเฉเจ เจ,
เจเจฟเฉฑเจฅเฉ เจฎเจฟเจฒ เจเฉ เจตเจฟเจเฉเจจ เจฆเจพ เจเฉเจ เจฐเจฟเจตเจพเจ เจจเจพ เจนเฉเจตเฉ
Every morning this dog, very attached to me,
Quietly keeps sitting near my seat
Till touching its head
I recognize its company.
This recognition gives it so much joy
Pure delight ripples through its entire body.
Among all dumb creatures
It is the only living being
That has seen the whole man
Beyond what is good or bad in him
It has seen
For his love it can sacrifice its life
It can love him too for the sake of love alone
For it is he who shows the way
To the vast world pulsating with life.
When I see its deep devotion
The offer of its whole being
I fail to understand
By its sheer instinct
What truth it has discovered in man.
By its silent anxious piteous looks
It cannot communicate what it understands
But it has succeeded in conveying to me
Among the whole creation
What is the true status of man.
โ Tagore
