Rabba tun hi hassona ey
Rabba tun hi ravona ey
Pehla pyar karwona ey
Te pher dil tadvona ey
Changi gall ni
Rabba tun hi hassona ey
Rabba tun hi ravona ey
Pehla pyar karwona ey
Te pher dil tadvona ey
Changi gall ni
Kisko yad karu
Kiski fariyad karu
Jo dil me hai wo sidha sidha bol deti hu to kya
Mujhe Bina soche samjhe hi judge karlonge kya …
Wo naraji ,wo bartav kis se karonge rukha
Jab meri jindagi modeling aapne Rukh , tab rakh lena aapne pass ye bartav rukha
Jise har wakt yaad the itna
Usse hi aaisa bartav karonge kitna
Din se rat hone tak sab ke bare me soch ti hu
Kya lagta hai tum ko mujhe koi n lagta hai aapna
Ghussa karo par ghusse wala
Na tane Maro ki Tut jaye mere sabar ka tala
You get older and you learn there is one sentence, just four words long, and if you can say it to yourself it offers more comfort than almost any other. It goes like this: At least I tried
Ann Brashares